یه چیزی که به نظر من خیلی مهمه، اینه که نباید بذاری قبح این قضیه و مسایلی از این دست برای شوهرت بریزه.
نباید فکر کنه که اون دفعه مګه چی شد؟ هیچی. دو روز قهر کرد، 4 روز دعوا بعد هم تمام شد. شوهر شما هنوز خیلی جوونه و احتمال این که تو زندګیش خانمها اینجوری وارد بشن یا خودش به خانمی علاقمند بشه زیاده.
الان که می خوای این مساله را حل کنی باید یه جوری این را هم بهش بفهمونی که تکرار این قضیه چه هزینه سنګینی برایش خواهد داشت. چه جوریش را خودم هم نمی دونم. اما این را می دونم که معمولا مردهایی که خیانت می کنند، این کار را تکرار می کنند. یکی از مهمترین دلایلش هم به نظر من اینه که دفعه اول خیلی می ترسن. حالا اګه خانممم بفهمه، حالا اګه خانواده ها بفهمن، کارم ، آبروم ... اما دفعه بعد با خودش می ګه، مګه اوندفعه چی شد؟؟
من آقایی را می شناختم که می ګفت اګه همسرم بهفمه من بهش خیانت کردم حداقل حداقل کاری که بکنه خودش را می کشه. اګه بفهمه قیامت می شه. اګه بفهمه آدم می کشه ( من را و خانم مقابل را ) ... ایشون خیانت کرد و خانمش فهمید و نه کسی را کشت و نه خودش را. مشاوره و وساطت اقوام و ... برګشت به زندګیش. چند سال بعد این کار تکرار شد. با قباحت بیشتر و خیال راحت آقا. که اون دفعه مګه چی شد...
نمی ګم آدم بکش. نمی ګم دنیا به آخر رسیده. نمی ګم زندګیت را خراب کن. میګم باید درستش کنی. اما اصولی. اما ریشه ای. برای شوهر شما ول کردن اون خانوم کاری نداره. آقایون خیلی راحت فراموش می کنند. اما مساله اینجاست که به همون راحتی هم یکی دیګه را بیدا می کنند. اګه شما اصرار کنی و ببینه که آبروش و زندګیش در خطره ولش می کنه. اما مساله اینجاست که دست از این کار برداره، نه از اون خانم. موقع حل مساله حواست به این باشه.