حسادت

[PUPAK]

خیلی ممنون آقای BABY.
هر فردي يگانه و يكتاست و غير‌قابل‌ مقايسه است. اگر يك بار فهم اين نكته در ما جا بيفتد احساس حسادت نيز ناپديد مي‌شود. هر فردي يگانه و غير‌قابل ‌مقايسه است. ما فقط خودمان هستيم: هيچ كس هرگز شبيه ما نبوده است, و هيچ كس هرگز شبيه ما نخواهد بود. و نيازي هم نيست كه ما شبيه هيچ كس ديگري باشيم. اصولاً خداوند فقط نسخي اصيل مي‌آفريند, و به كپي اعتقادي ندارد.
چون از درون احساس تهي بودن مي‌كنيم به بيرون ديگران نگاه مي‌كنيم. چون اين فقط بيرون است كه ديده مي‌شود.
ما درون خود و بيرون ديگران را مي‌شناسيم؛ همين حسادت مي‌آفريند.
ما تنها كسي هستيم كه مركزيت درون خود را مي‌شناسيم و نه هيچ كس ديگر. در مورد ديگران ما فقط ظاهر را مي‌بينيم و ظاهر مردم زيبا و هنرنما و فريبنده است.
رها كردن حسادت تنها در صورتي ممكن است كه به رشد و شكوفايي گنجينه‌ها و نعمت‌هاي دروني خود توجه كنيم؛ هيچ راه ديگري وجود ندارد.
خود را دوست داشته باشيم؛ و به خودمان, بدان گونه كه خداوند ما را ساخته است, احترام بگذاريم, و آنگاه ناگهان درهاي بهشت به روي ما گشوده مي‌شود. اگر چه درهاي بهشت هميشه باز بوده‌اند, ولي ما به آنها نگاه نكرده‌ايم!