سلام

تنهایی بد دریه . ولی خیلی وقتا ما تنها نیستیم و چون خودمونو از جمع خانواده و دوستان و جامعه دور میکنیم دچار این احساس بد و بی رحم میشیم .
هر چقدر ارتباطمون رو ( چه صحیح و چه نا صحیح ) با اطرافمون و دوستان و خانواده و آدما و . . . کمتر کنیم بیشتر دچار این حالت میشیم .
سن شما اونقدر زیاد نیست که فرصت انتخاب نداشته باشید . و به این فکر کنید که کسی که بتونه خوشبختتون کنه قسمت شما بشه و دیر و زودش مهم نیست .
گوشه گیر شدید ؟ زود رنج ؟ حساس ؟ زود گریه تون میگیره ؟ نمیتونید خودتونو با این وضعیت و شرایط تطبیق بدید ؟ احساس بی کسی ؟ احساس پوچی ؟ و . . .
اگر چند مورد از این علائم رو در خودتون میبینید دچار افسردگی شدید و اینو خودتون هم مطرح کردید .
برای درمان افسردگی بهترین راه ( نظر شخصیم ) اول کمک گرفتن از روانپزشک و دارو و همزمان تلاش برای تغییر وضعیت زندگی و فکری و رفتاری و اعتقادی و . . . هست . هر چقدر این وضعیت بیشتر ادامه پیدا کنه طول درمان و موفقیت در درمان و . . . کاهش پیدا میکنه . موفق باشید