من26 و شوهرم30 ساله. قبلا زود عصبانی میشد ولی الان خیلی خوب خودشو کنترل میکنه.معمولا اون منو اذیت میکنه منم یه مدت قهر میکنم تاآروم بشم. وخودشم پیشقدم آشتی میشه.معمولا کوتاه میاد.معلم پاره وقت هستم.حقوقمو پس انداز میکنم و واسه نیازای اساسی مثل ماشین بهش میدم.از دخل وخرج هم کاملا مطلعم.خسیس نیست.خانوادم واقعا مثل پسرشون با شوهرم رفتار میکنند شوهرم همیشه خودش اینو میگه.اونم برخوردش خوبه.
اوائل که مشکلی نداشتم ولی وقتی میبینم اونا این کارا رو وظیفه شوهرم میدونند و روز به روز توقعاتشون بیشتر میشه بهم میریزم. پدر شوهرم هیچ وقت با خونمون تماس نمیگیره و فقط با موبایل شوهرم تماس میگیره! شوهرمم قبل از اینکه با من درمیون بذاره میگه باشه واستون پول میفرستم! درصورتیکه گاهی خودش نداره و میره قرض میکنه!
من بهش میگم اونا تا میگن پول میخوایم شما نگو باشه. بگو بذارین برم بررسی کنم ببینم میتونم جور کنم. اونم قبول میکنه ولی دوباره.........
اگه اونا این کارو وظیفه به حساب نمی آوردن منم واقعا کم نمی ذاشتم ولی حیف که......
پدرشوهرم فقط وقتی عقد بودم به من عیدی داد( 20تومن ) در حالیکه به دخترش که 4سال پیش ازدواج کرده بود 50 داد به پسراش هم گفت شما هم 50 بدید.
اینم بگم که شوهرم جهیزیه و سیسمونی خواهرشو داده. وقتی عروسی کردیم هیج چی نداشت همه پولشو خرج اونا کرده بود!!!!!!!!!
لطفا آقایون هم نظر بدن تا دیدگاه آقایون رو هم راجع به این کمک های مردا به خانوادشون بدونم
ممنون از همه دوستان