با سلام خدمت خواهر عزیزم.من مطلب شما رو خوندم تمام و کمال.
من همیشه رک و پوس کنده صحبت میکنم.بنده تجربه دارم ، گیر چنین خانواده هایی افتادم.
سلام به اخوی ما برسونید و بگید برای چند مدت همه چیزو رها کنه.چنین خانواده ای باید یک تلنگر محکم بخورن
در ازدواج هم جمال و هم کمال مطرحه.مطمئن باشید وقتی بدل همدیگه نباشن حتی از لحاظ خانوادگی ، آخرش منجر به طلاق و جدایی میشه.پس به اون پسر عزیز سلام برسونید و بگید برای یکبار هم که شده پا رو دلشون بزارن و بگن من از همه چیز گذشتم.
اگه اون دختر خانم واقعا اون پسر بخاد ، شاخ تمام این سخت گیری ها رو باید بشکنه.
من بودم رهاش میکردم.اگر واقعا خانواده مذهبی و با ایمان باشن و پدرشون روحانی باشن ، پس این کارا چیه.
من بودم داغی به دل این خانواده میزاشتم تا هیچوقت جوونای مردمو آزار ندن.
مطمئن باشید این خانواده دختر از اونهایی هستن که به فکر دوشیدن طرف مقابل هستن
باید ازدواج با سربلندی باشه ، نه با مننت و بی میلی
به قول ما : آدم باید جایی بره که بخواننش ، نه براننش
بگو ، عزیز دل بگذر ، قبل از اینکه شری بزرگ دامان پاک و معصومت را به آتش خود بکشد و تو را به کام خود فرا خواند.
یا علی مدد
ببخشید با لحن تند صحبت کردم ، زخم خورده روزگارم
لطفا برای من نظرتون رو ارسال کنید.
با تشکر فراوان
علاقه مندی ها (Bookmarks)