آیا تو نیمه گمشده من هستی؟

[مدیرهمدردی]

سلام آتنا
به نظر من اصلا خجالت نداره که آدم به خاطر کوتاهی هایش معذرت خواهی کنه
لذا من همین جا از آتنا به خاطر کوتاهیم معذرت خواهی می کنم. و حرفهایی که در ذیل می زنم هیچ ربطی به این معذرت خواهی نداره و امروز که این موضوع را پیگیری می کردم، هم متعجب شدم و هم از اشتباه فاحش خودم در عدم پیگیری اینجا شرمنده شدم.
من اولین پست این موضوع را در همان 18 /12 /1386 که ایجاد شد، مطالعه کردم و تشکر کردم. روزهای بعد در صفحه نخست این عنوان را می دیدم و نویسنده آن هم آتنا بود. و من فکر کردم همان است و به خاطر مشغول بودن با سایر بخشها من معمولا کمتر به قسمت مقالات می آیم. چون فکر نمی کنم کسی منتظر جواب در اینجاست. لذا بعضی ها هم که اشتباها سئوالی در این تالار مقالات مطرح می کنند هم خیلی دیر می شه.

اما دو نکته در مورد این مطلب در مورد عشق و ازدواج و ....
1 - واقعا جای خالی چنین صحبت های کامل و جامعی که به صورت پایه ای و مقاله در تالار متمرکز باشه، حسی میشه. چون خیلی مواقع نیاز است که ما به عزیزان و اعضایی که در این زمینه به کمک نیاز دارند، اینها را معرفی کنیم.
عزیزانی که خود مقاله می نویسند یا مقاله، خلاصه کتاب و ... را جهت استفاده دیگران در اینجا قرار می دهند ، در واقع خدمت بسیار بزرگی به دوستان دیگر می کنند. شاید مستقیما در جواب کسی این مطلب را نیاورده باشند، اما این مسائل مبتلا به اکثر جوانان هست.
لذا جا دارد تقدیر و تشکر جداگانه ای از خانم آتنا داشته باشم که خود انگیخته این مسائل را تا پست 19 آورده اند. قبلا چند تن از دوستان دیگر مثل عرفان و تینا و آرزو و .... هم چنین زحمتی را کشیده اند که من الان اسم همه آنها را خاطر ندارم، اما شاهد زحمتهایشان بوده ام.
از سایر دوستان عزیز هم خواهش می کنم اگر چنین امکانی براشون هست، جهت جمع آوری بانک مقالات و مطالب آموزنده ازدواج و خانواده اقدام کنند.

اما نکته دوم خطاب به همه دوستان و همینطور آتنا
ما که در این تالار قدیمی تر هستیم و فعالتر هستیم... کم کم باید یک مسئله را درونی کنیم...
و آن اینکه اگرچه ما به محرک، مشوق و تائید دیگران جهت انرژی پیدا کردن نیازمندیم و دوست داریم بازخورد کارهایمان را ببینیم تا اگر مفید هست ادامه دهیم. اما در کارهای روانشناسی، مشاوره و کلا مسائلی که با «انسان » ارتباط دارد، کمیت اصلا مهم نیست.
آتنا خانم فرض کن، از مطالب شما ، فقط و فقط یک نفر در این دنیا بهره بگیره، استفاده کنه و به خاطر این اطلاعات و آگاهی زندگی درستی تشکیل بده، به نظرم اهمیت این کار مانند اینست که همه دنیا از کار شما استفاده کردند.
ما در متون دینی داریم اگر یک نفر را زنده کنی، مثل اینست که جهانی زنده کردی، و اگر یکی را بمیرانی گویی جهانی را میرانده ای.

این زنده و میراندن فقط جسم نیست. روان انسانها مهمتر از جسمشون هست.

پس نگران آمار ، تشکر ها و... نباشید...
و مطمئن باشید ارزش کارتون هیچ وقت ضایع نمیشه... حتی اگر مدیر اهمالکار همدردی اونو نبینه، ولی او که اصل هست و باید ببینه می بینه. و کسی که لازم هست ، حتما از آن بهره برداری می کنه.