سلام و درود.
نمیخوام سرزنشت کنم، بلایی بود که با مادی گرایی بیش از حد سر خودت آوردی.
یه خورده بذار عرفانی جوابتو بدم. آخه دوستان زیاد علمی و اخلاقی توی دو سال حرفاشونو زدن. بازهم میان.
یادت باشه ،شما هیچ وقت تنها نیستی. یکی تو وجودته!
نمیدونم موحد هستی یا نه، از دیدگاه خودم میگم.
توی تاپیک قبلیت یه سری چیزا گفتم، آخرین پست بود. قسم به عصر که زمان در گذر است و انسان در زیان.
چرا از اتفاقات توی این دو سال درس نمیگیری؟ چقدر خدا باید به آدم تلنگر بزنه؟
اگه دنبال عزت نفس میگردی،اگه دنبال زندگی میگردی، دنبال هر چه که اسمش را موفقیت میتوان گذاشت هستی، باید از بعد مادی وجودت خارج شوی. به والله هیچ کدوم چاره ای جز این نداریم.
به خویشتن بازگرد. فکر کن اول چی بودی، چی هستی و به کجا خواهی رفت.
توی تک تک جملات و حرفات، ماده موج میزنه. پول، مدرک، خوشبختی، تحصیل، دانشگاه، حقوق بالا، قهر، آشتی، بهانه جویی، احساسات، فمینیسم، شادی، غم، کار، نابودی، خستگی، گریه، خنده و هزاران هزار حرفی که بوی غرور میدهد.
شما خودت را گم کرده ای. اول خودت را پیدا کن. این خودی که میگم کالبدت نیست. اصل وجودته، اصل خود خودت که عین خود خود منه، عین خود خود تمام انسانهای زمین.
دنبال اعتماد و عزت نفسی؟ به نظرت دست کیه؟
میدونم از لحاظ روحی داغونی، کامل درکت میکنم، چون سرشتمون یکیه. اما هر چقدر از خودت دور بشی ، از اصلت فرار کنی، آگاه و نا آگاه، اوضاعت بد تر میشه.
سر به آستان وجودت بگذار، وجودی که وجودت را از خویش نهاد. خودت را پرورش بده، بزرگ کن، بیندیش، فکر کن.
اینم میزارم، بلکه یادت بیاد چی هستیم!
... و بعد خدا برای خلقت انسان دست به کار می شود
خدا از روی زمین با خاک پست می خواهد تا برای خود جانشین خلق کند
قاعدتا بایستی مقدس ترین و با ارزش ترین ماده را انتخاب کند اما برعکس، این کار را نمی کند
و از زوی زمین پست ترین ماده را انتخاب می کند
مثلا خاک رسوبی لایه ی خشک و دیگری از گل متعفن و بدبو و لجن
و سپس از روح خود در این لجن خشک دمید و انسان خلق شد
در زبان بشر پست ترین سمبل پستی و تعفن و ذلت و دئانت لجن است
در موجودات طبیعی از لجن پست تر وجود ندارد
و همچنین در زبان بشر عالی ترین و متعالی ترین و مقدس ترین موجود خداوند است ( بینهایت+ تا بینهایت- )
و در هر موجودی عالی ترین و مقدس ترین و اشرف وجودش روح اوست
این انسان که نماینده ی خداست از لجن یا گِل رسوبی آفریده شد
یعنی از پست ترین ماده روی زمین
و بعد در خداوند روحش را در او دمید و چون خداوند والاترین است
پس روح او والاترین و برترین و اعلی ترین است
پس انسان یک موجود دو بُعدی است فرمول انسان = ( مثبت بینهایت ) + ( منفی بینهایت )
...
بعضی اوقات به سوی خدا رفتن را ما این طور خیال می کنیم
که مثلا خدا در جای ثابتی است و ما می خواهیم به او برسیم در حالی که
خودمان بطرف خودمان باید برویم چون یک خود لجنی داریم و یک خود خدایی
و از خود لجنی به خود خدایی تحویل پیدا کردن که اسمش معراج است و تقرب به خدا
پس تغییر جوهری انسان از یک خود به یک خود دیگر است...
علاقه مندی ها (Bookmarks)