سلام zzare عزیز...
بزرگان تالار راهنمایی خوبی داشتن و میدونم تا وقتی آدم اون شرایط رو خودش تجربه نکنه نمیتونه بفهمه که چقدر اون شرایط واست سخت بوده...منم گاهی تحقیر شدم گاهی کوچیک شدم و گاهی هم مرورش کردم, چون این موضوعات از ذهن آدم خیلی دیر پاک میشه امـــــــــــا چون عشقم رو دوست دارم و به قول تو میدونم که اون رفتارش تحت عصبانیتش بوده اجازه نمیدم افکارم احساسم رو نسبت به اون کم کنه...چون میدونم اون ادمی که باهاش ازدواج کردم همون ادمیه که تو شرایط عادی میبینم پس سعی کن نذاری افکارت روی احساساتت تاثیر بذاره.اون علاوه بر اینکه شوهرته بلکه الان بابای بچه اته و تکیه گاه تو و اون واسه ادامه ی زندگی.
عزیزم میدونم هیچ چیز بدتر از تحقیر شدن نیست میدونم وقتی غرور آدم له میشه دیگه هیچ چیزی نمیتونه مرهم باشه حتا حرفای من و دوستان اما سعی کن بیشتر به خوبی هاش فکر کنی و وقتی آرومه و شرایط خوبه برو باهاش صحبت کن و بهش بگو که دلت رو بد جور شکسته بهش بگو از این شرایط ناراضی هستی.
دوست خوبم همیشه سکوت تو این جور مواقع بدترین چیزه و باعث میشه یه مشکل هی تو ذهنت بزرگ و بزرگ تر بشه .سعی کن بری و باهاش صحبت کنی و مطمئنم چون دوستت داره حرفاش خیلی بیشتر از حرفای ما به دلت میشینه پس اولین کار اینه که بهش بگی ازش دلخوری...








علاقه مندی ها (Bookmarks)