آیا معیارم درسته؟

[lمریم]

سلام
من شما رو درک میکنم ، بیشتر از همه خودتون اذیت میشید
من کسی رو میشناختم که میتونست با دیدن یه ایراد یا رفتار اشتباه از کسی، اونو برای همیشه بزاره کنار و جالب اینجا بود که با افتخار هم میگفت که من کمالگرا هستم و نمیتونم کسی رو ببخشم و متاسفانه اصلا به فکر اصلاح نبود و همه انتظارش از طرف مقابل بود
به نظر من در راستای کمالگرایی ،خودخواهی وجود داره و در نهایت باعث میشه که اصلا مسئولیت احساسات و آینده انسان های دیگه مهم نباشه (مثل همون خانمی که قرار بود همسرت بشه)
آخر کمالگرایی به تنهایی ختم میشه،بگذریم از اینکه ممکنه این وسط با زندگی چند نفر هم بازی میشه
اصلا این چ معنی میده که جدیدا خیلی از ما جوونا میگن باید کامل بشیم بعد یه کامل دیگه ای رو پیدا کنیم و ازدواج کنیم . اگر قراره به تنهایی کامل بشیم پس چرا بعدش ازدوج کنیم؟

مثلا شما که با طی کردن مراحلی و شناخت کلی، نامزد کردی ،در همون زمان اگر به جای پر و بال دادن به حس کمال گراییتون به خدا توکل میکردین و با کمک همسر آیندتون به فکر تکامل و کمال حقیقی می بودبد کم کم درونتون التیام پیدا میکرد.باید صبر میکردید و توکل
به قول مدیر گرامی کلیات رو فراموش کردی و جزئیات و یا نقص را بزرگ کردی
خیلی وقتا یادمون میره که در کنار همه سختیها برای انتخاب همسر، به خدا توکل کنیم و بعدش هم به فکر اصلاح و غنی کردن روابط باشیم، متاسفانه خیلی از ما ضعیف عمل میکنیم و کم میاریم و کلی هم زجر میدیدم و میکشیم که رابطه ها رو قطع کنیم

این بیان مدیر هم که کاملا کاربردیه:
در اينگونه موارد تنها يك راه وجود دارد. خودتون شخصا تجربه كنيد و كاملا با گوشت و استخوان خود درك كنيد!!!
البته درد و رنج اين راه بسيار بيشتر از رنج گذشت از يك باور كمالگرايانه است.
پس دوست گرامی سعی کن دیدت رو وسیع تر کنی
موفق باشی