همین زمین خانه ی من و تو و بهشت خداست

[shirin joon]

آني مهربان سلام....
دوست ندارم هيچوقت جوابي نسنجيده به سوالي سنجيده بدم....
اما سوالات من فراي سوالات عاديست كه در ظاهر سوالند....
آني عزيزم تمام نوشته ها قابل تامل اند و من انسان بيفكري نيستم....
من ميفهمم... ميفهمم بيشتر از انچه كه نشان ميدهم ....
من درك ميكنم بيشتر از انكه ديگران مقدارش را درك كنند....
من مسئوليت پذيرم بيش از آنچه در تصور مخاطبش آيد....
من خوبم بي آنكه بخواهم كسي بداند... شايد.... چرا كه من ميزانم را با رضاي او ميسنجم و بس!!
اما .... در مقابل او .... بحث بسيار است و دغدغه هاي ذهني من بيشمار....
در مقابل او ... من كامل نيستم .... ضعيفم از درك درست خوب و بدي كه خودم را گرفتارش كردم....
آني شايد بيشتر از هرزماني به راهنمايي احتياج دارم ... راهنمايي كسي كه اول از همه سوالم را بفهمد...
والا من خداي جواب دادنم به خودم هستم ....
هميشه غم ديگران برايم بسيار مهم است .... تبديل شدم به ماشين فرساينده ذهن و روح خودم....
از زيادي همه غمها از زيادي همه دردها از زيادي ....
آني ....
من بسيار خوشبين بودم ..... من بيش از حد تصور مهربان بودم ..... من بيش از حد سعي در كمك رساندن به همنوع داشتم .... من همه مخلوقات خدا را دوست دارم ..... من حتي در دعوا طرف مقابلم رو ميگيرم .... صداي وجدان من زيادي بلنده ..... مثل نفر سوم مدام در حال حرف زدنه .....
خسته ام آني عزيز....

من بسيار به خودم سخت گرفتم و ميگيرم ..... اين درد نابودم ميكند...
ميدونم وقتشه كمك بخوام ....