[align=justify]میترا جان با توجه به صحبت های خودت و راهکارایی ارزشمندی که دوستای عزیزم گفتن فکر کنم با یه جمع بندی و نتیجه گیری میتونی یه مسیر درست رو انتخاب کنی و شروع کنی.
منم با نظر del عزیز موافقم.منم آمار دقیقی ندارم ولی مطمئنم که اکثر مردای ایرانی به خاطر موقعیت اجتماعی و فشارایی که روشون هست عصبی هستن,خودتم اگه دقیق تر به اطرافت نیگا کنی به این نتیجه میرسی.پس فکر نکن عصبانیت شوهرت یه بیماری غیر قابل درمانه و فقط وفقط مختص اونه...
اینکه گفتی به خاطر مسائل کوچیک مثه سر رفتن شیر و ... دعواتون میشه,چرا یه بار که ارومه نمیشینی وباهاش صحبت کنی.خیلی منطقی البته با عشق ومحبت نه سرزنش و نق زدن ازش بپرس که من چه کارایی رو تو خونه انجام میدم تو ناراحت میشی؟؟؟سعی کن از همین اول زندگی باب صحبت رو سر هر مسئله ولو کوچیکی باز کنین,گاهی صحبت کردن راجب اونا باعث میشه دیگه اون مسائل به چشم نیان ولی اگه گفته نشه و انتظارات بیان نشه همین جوری روی هم جمع میشه ویه روزی میرسه که خدایی نکرده اون قدر جمع شدن که دیگه تحملش واست مشکل میشه.چند تا نکته راجب مردای عصبی که از کتاب "زندگی زناشویی فوق العاده" یاد گرفتم میگم واست عزیزم:
1-هر وقت همسرت عصبی شد تو عصبی نشو و یاد بگیرن که هرگز با هم عصبی نشوید.
2-اجازه بده بیشتر مواقع همسرت پیروز میدان باشه و تو بحث ها اون برنده از میدان بیاد بیرون.
3-اگر مجبور شدی ازش انتقاد کنی با عشق انتقاد کن.
4-هرگز تو عصبانیت ها و مشاجره ها اشتباهات و دلخوری های گذشته رو مطرح نکن.
5-اگر مشاجره تان را حل نکردین هرگز نخوابید.
6-در موقع عصبانیت کسی که بیشتر صحبت کند بیشتر دچار اشتباه میشود پس در مواقع عصبانیت همسرت سکوت بهترین نتیجه رو به همراه داره.
7-بعد ازا ینکه همسرتان اروم شد به او بگوئید از او دلخور شدید و هرگز رنجش خود را از همسرتان پوشیده نگه ندارین.
8-همسرمان را همان طور که هست قبول کنیم و سعی کنیم با گفت وگو در محیطی آرام فاصله ها را از بین ببریم.
9-اوایل ازدواج همه چیز زیر ذره بین است,زود میرنجند,زود میرنجانند,دفعات پیش قدم شدن برای آشتی را در ذهن شان حساب میکنن...اما چه زود یادشان میرود که هدف شان از زندگی دو نفره چه بوده است...پس فکر نکن تا آخر عمر زندگیت زیر ذره بین خواهد بود.
10-تحت هر شرایطی به اون نگو از انتخاب خود پشیمانی...
موفق باشی دوست خوبم.[/align]
علاقه مندی ها (Bookmarks)