عزيزم به همون اندازه كه همسرت حق داره توقعاتش رو از زندگي مشترك و همسرش به زبون بياره شما هم حق داري...چرا اين حق رو از خودت ساقط ميكني؟؟نميگم هر شب باهاش دعوي كن و غر بزن اما بايد تو هم خواسته ها و توقعاتت رو در حد متعادل و متعارف بهش بگي ...يادت باشه مهم نيست چه كارهايي براي كسي انجا ميدي مهم اينه كه كارهايي رو كه انجام ميدي به چشم بياري و اهميتشون رو به طرف مقابل بفهموني(اين موضوع با منت گذاشتن و اين چيزها فرق داره ها)اميدوارم بتوني تعادلي بين "بيان صحيح توقعاتت از زندگي و مرد زندگي ات " و "سكوت در مقابل تمام مشكلات ..."برقرار كني...نوشته اصلی توسط pana
نوشته اصلی توسط pana
نوشته اصلی توسط pana
اكثر مردهايي كه مادر مجرد اون هارو بزرگ كرده اين مشكل يعني وابستگي عاطفي شديد به مادر رو دارن..نمونه بارزشان را در خانواده ام ديده ام كه فرزند شهيد است!!
پس شما بايد قبل از ازدواج با چنين مردي ميدونستين كه ايشون بايد به احتمال زياد وابسته به مادرشون باشد...
و اما از اونجايي كه خودت هم نوشتي مادرش با مشكلات مالي فراوان اين بچه ها رو بزرگ كرده احتمالا خودت ميتوني دليل اين بلند پروازي هاي همسرت رو پيدا كني...
همسرت از كودكي شاهد سختي هايي بوده كه مادرش به خاطر مسائل مالي تحمل كرده و الان هم اصلا دلش نميخواد كه زنش هم اين سختي ها رو بكشه...پس كمي خوش بين باش و قدر اين مرد مهربان رو بدون...
خوشبختانه يا متاسفانه بايد بگم هيچ راه درماني براي وابستگي به مادرش وجود نداره!!پس خودتو خسته نكن اين جور ادما با كوچكترين حرفي كه به مادرشون بزني قاط ميزنن و همه چي رو تموم ميكنن!! پس لطفا به منطقه ممنوعه اش (كه همانا مادرش و خانوادش هست)وارد نشو...
اما اينم حق تو هست كه خونه مستقل داشته باشي سعي كمن با ظرافت ها و مهارت هاي زنانه ات همسرت رو رام كني(ميگم رام چون ميدونم اين تيپ شخصيت ها تشنه ي محبت افراطي هستن...محبتي در حد محبت مادر به فرزند...و اگه اين محبت رو از كسي دريافت كنند رامش ميشن...)
پس اينو بدون كه هر چه قدر هم به همسرت محبت كني و مثل بچه ات باهاش رفتار كني بازم سير نميشه....
قبول دارم كارت كمي سخته اما كار نشد نداره...
موفق باش عزيزم![]()










علاقه مندی ها (Bookmarks)