یک بیت شعر زییا بنویسد

[محمدابراهیمی]

اين چراغ اكنون دگر بي روغن است
ديده تا يا راي ديدن داشت ديد

[محمدابراهیمی]

بر ان حلقه كه كس بر در نكوبيد
بران در كه ش كسي نگشود ديگر
بران پله كه بر جا مانده خاموش
كس اش ننهاده ديري پاي بر سر

[محمدابراهیمی]

كوه با نخستين سنگ ها اغاز مي شود
و انسان با نخستين درد
در من زنداني ي ستم گري بود

[محمدابراهیمی]

نه در خيال كه رويا روي مي بينم
سالياني بار اور را كه اغاز خواهم كرد

[baby]

عاقبت او ظهور خواهـــــــــــد کرد
خاک را غرق نور خواهد کرد
روزی از این کویر،این برهـــــــــوت
ابر رحمت عبور خواهــد کرد
دل مارا که خشک و پژمرده است
همــــچو باغ بلور خواهد کرد
آه می آید او که لبخنــــــــــــــدش
عاشقان را صبـــور خواهد کرد
سینه ها را ز کینه خواهد شست
غصه ها را بدور خواهـــــد کرد
آه سوگند میـــــــــــــــخورم ایدل
عاقبت او ظهور خواهــــــد کرد

[محمدابراهیمی]

شنيدم كه در وقت نزع روان
بهر مز چنين گفت نوشيروان
كه خاطر نگهدار درويش باش
نه دربند اسايش خويش باش

[محمدابراهیمی]

نگه كن كه چون كرد بي هيچ حاجت
به جان سبك جفت جسم گران را

[هستی]

من اگر نیکم و گر بد تو برو خود را باش ،؛، هر کسی آن درود عاقبت کار که کشت

[هستی]

زندگی آتشگهی دیرنده پابرجاست
گر بیفروزیش رقص شعله اش تا هر کران پیداست
ورنه خاموش است و خاموشی گناه ماست

[green]

شب تاریک و سنگستان و مو مست
قدح از دست مو افتاد و نشکست
نگهدارنده‌اش نیکو نگهداشت
وگرنه صد قدح نفتاده بشکست

باباطاهر