دل عزیز
با همیون چند سطری که نوشتید مشخصه که مادرتون از تنهائی رنج می بره ، و برشماست - تمام بچه ها - که برا رفع تنهائیش کاری بکنید. اگه کار های مشترک باشه ، مثل دعوت فامیلی ، یعنی یکی وسط بیفته و هماهنگ کنه یه ساعتی در هفته خونوادگی برید پارکی ، باغی ، .... . ویا تنهائی شما اینکار رو بکنید طوری که بیشتر با هاشون باشید.
اگه منزلتون نزدیک به ایشون هست مثلا خرید هاتونو با هم قرار بذارید بیرون برید ، با هم برید بازار ، و....
وقتی میرید پیششون بگید دوس دارم قران بخونم ، شما بخونید او گوش بده ، یا مثلا حدیث کسا رو شما بلند بخونید او گوش بده .... او که خودش تمایلاتش رو گفته ، همین ها خوشحالش می کنه.
و آفرین به شما که دغدغه تون خوشحال کردن قلب مادرتونه ، حتما در زندگی خیر می بینید. به زعم من این یکی از اسرار آفرینشه.









علاقه مندی ها (Bookmarks)