دوست عزیز من هم فکر میکنم بعه این دلیل که ما خیلی دیر به اشتباهاتمون پی می بریم و وقتی متوجه میشیم اشتباه کردیم و راهی رو به خطا رفتیم که دیگه خیلی دیره و امکان بازگشت و جبران نیست اینه که میگیم
ای کاش...

گاهی هم واقعا زود و به موقع به اشتباهمون پی می بریم اما نمیخوایم تا دیر نشده جبرانش کنیم و برگردیم و همیشه فکر میکنیم زمان در اختیار ماست و هنوز فرصت داریم اما متاسفانه اینطور نیست و خیلی زود دیر میشه...

اگه ما باور داشته باشیم که زمانی که خدا در اختیار ما قرار داده محدود و قابل بازگشت نیست ،بهرت میتونیم زندگی کنیم و از هر لحظه اش درست استفاده میکنیم تا وقت پایان یافتن زمان حسرت نخوریم و آرزوی بازگشت نکنیم