سلام
منظورتونو متوجه شدم.فقط نمیدونم چرا طرز حرف زدنتون طوریه که فکر میکنم قصدتون جدی نیست!
بهر حال.بگذریم
آیا شما مطمئنین ایشون با کس دیگه ای رابطه دارن؟با این اوصاف اگه شما رو بپذیرن حاضرین باهاش ازدواج کنین
شما علنا رابطه ایشونو میدونید بازم مایل به ازدواج هستین؟
خب نمیدونم غیرتتون اجازه میده یا نه!!!
اما اگه براتون مهم نیست...
شما فقط به قصد این جلو برین که تکلیفتونو معلوم کنین
اگه ندونین کی قصد ازدواج داره و با کی.خب یا باید منتظر بمونین(که یه ریسکه)
یا اینکه بیخیالش بشین(که یه ریسک دیگه س و شاید تا اخر تو دلتون این علامت سوال بمونه که شما رو میخواست یا نه)
بنظر من اگه عدم وفاداری ایشون(در صورت واقعیت داشتن)اهمیتی نداره(بهر حال تعهدی بینتون وجود نداشته)بهتره برین و نظرشو در یک وقت مناسب جویا بشین.وقتیکه مشغله دیگه ای نداره تا تو برخوردش تاثیر بذاره.و البته پیشنهادتونو جدی و کمی رسمیتر(نه خیلی خشک تا فراری بشه.و نه خیلی تر!!!) بهش بگین طوری که بدونه هدفتون خیره و ارزش فکر کردنو داره.شاید نوشتن یک نامه مفصل بد نباشه در کنار ملاقات حضوری
در هر حال قبلا گفتم اگه نظرش مثبت هم باشه احتمال داره اول زیاد تحویلتون نگیره
اینجاشو باید خودتون تشخیص بدین که داره ناز میکنه یا واقعا نمیخواد