رنگ ؟؟!!!!

[rroogg]

بهرحال اگه ایشون به نظر شما زیبا هستند (یعنی گلشون خوبه = خوشگل) ولی فقط رنگ گلش تیره است... این مسئله برمیگرده به باور شما...
این باور هم ژنتیک نیست و میتونی تغییرش بدی به کمک یه مشاور...
ولی اگه اینطور نیست و بهرحال مشکل زیادی دارین ... جدائی هم راهی است...

پی نوشت: من نه مشاورم نه تجربه از زندگی زناشوئی دارم...نظر شخصی بود... (ضمنا مرد هستم و مثل تو از رنگ پوست سفید خوشم میاد...ولی یکی از شرایط فرعیم هست واسه ازدواج...)

[Jodashodeh]

دوست من نظر شخصی کسی که حتی تجربه ی زندگی مشترک نداره قطعا بی فایده هست. هیچ چیز به اون سادگی که تو فکر می کنی نیست.

[rroogg]

دوست عزیز منم نگفتم که ساده است گفتم یه باوره که اگه بخوای به این زندگی ادامه بدی واسه تغییرش به کمک یه روانشناس نیاز داری (چون کار سختیه)... ژنتیک نیست ولی ریشه در خروارها تجربه زندگی داره...
من هم مشکل شبیه تو دارم ولی ازون ور.... چون راجع به وضعیت خودم تردید دارم ... نمیتونم از دختری که بهش علاقه دارم خواستگاری کنم!!!

[حسین پور]

درود

Jodashodeh جانم خوبی؟ من نمی توانم درکت کنم ولی همراهت هستم می دانم از چه سخن می گویی.

ببینید ظاهر آشکارترین ملاک برای آشنایی و دوست داشتن است یعنی یکی از ملاک ها است.

بنابراین باید گفت اگر ظاهر شخصی در اولین مرتبه توجه ما را جلب نکرد مطمئن باشید قطعا در آینده هر رفتاری که از سوی همسر ما سر زند و مورد پسند ما نباشد به ظاهر او نسبت خواهیم داد در واقع نوعی تعمیم است.

به این دلیل است که مراجع عزیزمان نمی تواند صرفا به معیارهای خوب همسرش توجه کند زیرا اصلی ترین معیار در ذهن او ارضاکننده نیست.

اما آیا این بهانه ای خوبیست برای Jodashodeh جان که همسرش را ترک کند یا نسبت به او بی تفاوت باشد؟

نه عزیزجان... توجه کن همسر ما با هر تیپ (خیلی لاغر0مردنی..خیلی چاق(بشکه) باشد) و با هر ظاهری باشد اگر ما عاشق او باشیم...یعنی اگر با عشق با او ازدواج کرده باشیم ایشان در نظر ما فرشته مهربانیست . و حتی در رابطه جنسی با او لذت می بریم.

به نظرت علت چیه عزیزم؟

اولا>> انتخاب نادرست شما..

دوم>>طرحواره ها(هر مرد از کودکی در ذهنش زنی را برای س ک س و رابطه عاطفی در نظر می گیرد و خواهان است در آینده با زن و ثیپ مورد علاقه خود ازدواج کند)

ولی در برخی موارد مردان رو به هرزه نگاری(تصویرسازی ذهنی و تکرار آن تصویر و تثبیت ان در ذهن می شوند و علایق خود را با آن تصویر به پیش می برند) می آورند.
بنابراین عزیزم مشکل شما حل شدنی است چطور؟

ابتدایی ترین کار این است که باید به روان شناس مراجعه نمایی... قطعا ایشان با استفاده از روش "صندلی خالی" و.... شما را در فضای قرار خواهد داد که با تصاویر ذهنی خود روبه رو شوی و سپس به کمک راهنمایی های او تصویر ذهنی خود را اصلاح کنی.

و در آخر توصیه می کنم هرگز حرف دلتان را از همسر پنهان نکنید بعد از مراجعه به روان شناس با همسرمهربان خویش در مورد ذهنیات و علاقه ای که داشتید صحبت کنید و بگویید چرا نمی توانید نسبت به او ابراز علاقه کنید.

برای درمان قطهی:
""مراجعه هر دو شما به مشاورالزامی است""
...............

نترس آقا می دانم زندگیت زیبا خواهد شد

بدورد

[همون شادزی]

خیلی جالب؟؟؟؟؟؟؟
یعنی معیار اصلی شما رنگ پوست روشن؟؟؟/
فرض کنیم خانمی با رنگ پوست سفید زن شما شده بود ولی این خصوصیات خانم شما رو نداشت. بهتون خیانت می کرد و پرتوقع بود لابد از زندگیتون راضی بودید؟ نه؟
آقای عزیز خواهش می کنم کمی واقع گرا باشید و به زندگی با دید قشنگتری زندگی کنید.سعی کنید سفیدی ذات همسرتون رو ببینید نه تیرگی پوستش. این روزا ملت دارن خودکشون می کنن که برنزه بشن .
قدر زندگی و خانمتون رو بدونید و اذیتش نکنید.شاکر باشید که خدای ناکرده این نعمتها از تون گرفته نشه.

[lvlahtab]

سلام
آقای محترم.راستش به امید این مطالب این تاپیکو تا آخر خوندم که ببینم موفق شدین!!!
اما...!
خب ببینید بنظر من مشکل شما رنگ پوست همسرتون نیست.حداقل همه ش اون نیست
مدیر همدردی در ارسالشون به شما به موضوع مهمی اشاره کردن:

کلا سیستم ذهنی ما با تمرکز روی یک موضوع موجب بزرگ شدن آن می شود به نحوی که همه بخشهای زندگی و ذهنی ما را درگیر می کند. مثل احساسات شدید اول جوانی ....، زندگی مساوی می شود با یک نفر.... .و خلاء آن یک نفر یعنی خلاء زندگی....
این یعنی زیاد روی یک احساس متمرکز شدن.


راه حل این نیست که بزور این احساس را از ذهن بیرون کنیم ، به قول اولدوز ، باید لیست بلند بالایی از سایر دلگرمی ها، مشغولیتها، و لذتهای مشترکمان تهیه کنیم و مرتب آنها را توسعه دهیم....
و در کنار اینها شاید مراجعه به مشاور به صورت حضوری و آسیب شناسی ریز رابطه اتان و عوامل محرک و تخریب کننده رابطه اتان ، موجب رفع آنها و بهتر شدن زندگیتون خواهد شد.

من خودم که خیلی استفاده کردم از این مطلب.ذهنم خیلی نسبت به دلمشغولی هام آرومتر شد
بنظر میرسه چندان سعی خودتونو نکردین
مگه نگفتین دوستش دارین هم همسرتون رو هم زندگی مشترکتونو؟
پس چرا تنبلی و تعلل میکنید؟
یعنی مشکلتون ارزششو نداشت در طی این مدت یه بار حضوری به روانشناس مراجعه کنید؟
شما در مورد خانمتون مسئول هستین آقا
یا باید باهاش ازدواج نمیکردین یا باید الان پاسخگو باشین
شوخی که نیست ایشون الان حداقل 5 ساله که خانم شما هستن
دوست دخترتون که نیستن به همین راحتی میگین بخاطر رنگ پوستش از چشمتون افتاده تا حدیکه سایر خصوصیات مثبتشونو نمیبینید
خب درسته تا حدی دست خودتون نیست اما فقط تا حدی...
انگار شما اراده چندان قوی ندارین به احساسات مخربتون غلبه کنین
خواهشا بیشتر سعی کنید.حتما مراجعه به روانشناس داشته باشید

[ani]

Jodashodeh محترم

ضمن اینکه کاملا شما را درک می کنم .

اولین گزینه ی شما مراجعه به دکتر روانشناس بالینی است .

و گزینه ی دوم پول خرج کردن یعنی دکتر و جراحی .



خدا رحمت کند مرحوم مایکل جکسون را که به وقت تولد صورتش مثل قیر سیاه بود ، و به وقت مرگ به مدد جراحی صورتش مثل سفید برفی بود!

خرج داره اما نتیجه فوق العاده است .

[گل سنگ]

سلام
یه چیزی
توی ماه رمضون دوسال پیش فیلمی داد به نام روز حسرت که توی اون همسر یه مردی تصادف کرد و از گردن به پایین فلج شد
این زوج عاشق و معشوق بودند اما بعد از اون حادثه مرد نسبت به زنش سرد شد و در نهایت همانند آن بلا سر مرد اومد
حرف من این هست ... خوب یا بد ... با اختیار یا بدون اختیار ...شما ایشون رو به عنوان همسر انتخاب کردید و به گفته خودتون محسنات زیادی دارند ... این رنگ پوست باعث شده شما خوبی هاشون رو نبینید
>>>
تصور کنید ..خدایی نکرده همسرتون دچار یه حادثه می شد و صورتش خدایی نکرده از حالت زیبای خودش خارج می شد ...اون وقت چی؟ آیا اون روز حسرت همین صورت بدون نقص با رنگ پوست تیره رو نمی خورید؟
>>
تصور کنید خدایی نکرده برای شما مشکلی پیش بیاد و زیبایی ظاهریتون از بین بره
تصور کنید خدایی نکرده نتونید دیگه راه بروید
آیا همسرتون این حق رو داره که بیاید و گله کنه؟ بگه تا به یاد خوبی هاش می افتم ناگهان عدم توانایی اش در راه رفتن به یادم میفته که نمی تونم تحمل کنم؟
زیبایی ظاهری مهم هست ولی فراموش نکنید شما خودتون هم در انتخاب ایشون بودید خودتون را کنار نکشید و مرتب توی ذهنتون هی نگویید ای کاش ...ای کاش... همون موقع می گفتم نه...


همین لحظه که این سطرها را می خونید
یکبار و برای همیشه با خودتون سنگهاتون رو وا بکنید
آیا واقعا حاضرید مابقی عمرتون را با ایشون تحت همین شرایط بگذرانید؟
.
.
.
.خوب و عمیق فکر کنید ...اینکه یه مدت آروم باشید و بعد دوباره فیلتون یاد هندستون کنه درست نیست

==== اگه ایشون رو همین جوری انتخاب کردید تحت هیچ شرایطی به این افکار مخرب اجازه ورود ندهید ...به دنبال زیباترین خاطرتون باشید که با هم داشتید .آن خاطره را به محض هجوم افکار منفی جایگزین کنید و به خود بگویید من دوستش دارم ...من وجود همسرم رو دوست دارم ..من همسرم رو همین جوری که هست خواستم

====اگه ایشون را این گونه نمی خواهید خوب چرا معطلید؟از چیزی می ترسید؟
نترسید کافی است به ایشون بگویید رنگ پوستت من را عذاب می دهد ...مطمئن باشید همسرتان برای همیشه شما را ترک خواهد کرد و دیگر حاضر نخواهد بود یک لحظه در کنار مردی باشد که از با او بودن عذاب می کشد!

[meral]

دوست عزیز چرا اینقدر خودتو اذیت میکنی....چشمهاروباید شست جور دیگر باید دید
اگه رنگ پوست حتی جزو معیارهای اصلیت واسه ازدوج هم بوده باشه باید بهت بگم همه ما واسه ازدواج فاکتورهایی رو درنظر میگیریم که برامون مهم هستن اما آیا همسری که انتخاب میکنیم صددرصد اونارو خواهد داشت؟مسلما نه...به نظرت اگه پوست همسرت سفید بود اما یه لحظه هم نمیتونستی اخلاقشو تحمل کنی خوب بود؟اگه سفید بود اما ذره ای تورو دوست نداشت خوب بود؟اگه سفید بود اما خدای ناخواسته خیانتکار بود خوب بود؟
این چیزاس که مهمه دوست عزیز نه رنگ پوست..اگه رنگ پوستش تو چشمت میزنه چون خودت میخوای که بهش توجه کنی...اگه بی تفاوت بشی دیگه این حس روبهت نمیده
مطمئن باش علی رغم همه تلاشت برای اینکه اون نفهمه تو از رنگ پوست سفید خوشت میاد اون متوجه این موضوع شده...واگه حتی شک هم داشته موقعی که ازت پرسیده تو دوست داشتی زنت پوستش روشن باشه باعکس العمل تو شکش برطرف شده وبه یقین رسیده...خانمها شمه قویی دارن و زود شاخکاشون تیز میشه...پس به داشتن چنین همسر صبوری به خودت ببال ...چون میتونست از اونایی باشه که سر این قضیه زمینو زمونو بهم بریزه
(وحقم داره چون 6 سال ازعمرشو با عشق به پای تو ریخته و خودتم میگی که برات کم نذاشته)
من یه پیشنهادی دارم....برو وبراش به یه مناسبتی (حالا لازم نیست مناسبت خاصی باشه)کرم پودر روشن بخر وبرای اینکه دوزاریش نیوفته وشکی نشه لوازم ارایش دیگه هم بخر مثه رژلبو ریمل و....و همراه کرم پورد حتما بهش بده و ازش بخواه لااقل توی خونه یه کم به خودش بیشتر برسه چون اینجوری خیلی خواستنی تره
مسلما برای اینکه شما ناراحت نشی چند وقتی ازشون استفاده میکنه ...این موقعس که شما باید سیاست داشته باشی وازش خیلی خیلی تعریف کنی به خصوص از شادابی و طراوت پوستش...واینکه کافیه فقط یه کرم و یه برق لب بزنه اونوقته که شما هوش ازسرتون میره!ویا اینکه واسه حفظ پوستش دربرابر خورشید سوزان تابستون بهتره که از ضد افتاب استفاده کنه...میتونی بری وبراش یه ضد افتاب ارایشی بخری...اینطوری با یه تیر دونشونو زدی
این چیزایی که من گفتم فقط درحد یه پیشنهاده وشما خودت با توجه به شرایطو روحیه خانمت بهتر میتونی عمل کنی فقط باید یه کم رسم دلبری کردنو تمرین کنی ....وقتشه که به زنگیت یه تنوعی بدی...من سرزنشت نمکنم اما مشکل شما چیز لاینحلی نیست وخودت با دست خودت داری بزرگش میکنی...به عواقب کارت فکر کن
به حرفای منم فکر کن...باورکن اگه دیدتو عوض کنی هم زندگیت عوض میشه و هم دیگه تیره بودن پوست همسرت ذره ای ازارت نمیده
موفق باشی دوست خوبم

[نعمت يعني ما]

ببين اين يه واقعيته كه براي شما رنگ پوست مهمه پس هيچ وقت نخاه الكي خودتو گول بزني و بگي مهم نيست
به نظرم به خودت بگو من اين معيارو تو انتخابم لحاظ نكردم و اين اشتباه اون دورانم بوده و سپس از خودت بپرس حالا بايد چكار كنم؟
1-با اين موضوع مثل خيلي از چيزايي كه تو زندگيمون بهش نرسيديم كنار بيام؟
2-همسرم رو ببرم جراحي
3-استفاده از لوازم آرايش
.........
4-طلاق
به نظرم فقط خودت ميتوني به خودت كمك كني و هيچ وقتصورت مسيله رو پاك نكن
موفق باشين