[align=justify]واو. باید اعتراف کنم که دارم حماقت بزرگی رو مرتکب می شم که وارد این بحث می شم (آخه من پسرم و شما ها دخترین،برای همین عذر می خوام فکر کنم با جبهه گیری حرف می زنین)ولی خب چکار کنم.
ببینین به نظر من این مسئله برای مرد هایی رخ می ده که شیفتگی بیش از حد نسبت به زن ها دارند.به زبان ساده نسبت به جنس مخالف ضعف دارند و این هم وقتی صورت می گیره که: طرف کمبود محبت داره.
فکر نمی کنم ربطی به ایمان داشته باشه.افراد زیادی رو می شناسم که بی ایمان اند و نماز نمی خونند ولی محکم اند.
برای تشخیص این افراد نیاز به دانش خاصی ندارین.خیلی راحت مشخص می شن.مثلا وقتی که می بینین طرف با دیدن جنس مخالف که جور دیگه ای می شه و رفتارش عوض می شه که کاملا محسوسه خب معلومه که آدمه ضعیفیه.فقط کافیه قبل از عاشق شدن چشم و گوشتون رو باز کنین.
یه مسئله ی دیگه: بعضی از زن ها فکر می کنن با گفتن این جمله: که اگه بدونم بهم خیانت کردی این کار می کنم و ...
یا با جلوگیری از برخورد های مختصر مرد با زن ها و یا بطور کلی با مراقبت و حساسیت می شه از این مشکل جلوگیری کرد در حالیکه به نظر من اثر عکس داره.شما باید اولش کار هواستون جمع کنین که با کی طرفین و وفتی طرف رو انتحاب کردین بهش اعتماد کنین.
اما به فرضی که این اتفاق بیفته.به نظر من باید رک باهاش صحبت کنین.بهش بگین که چقدر بهش اعتماد داشتین.بهش بگین که دلتون رو شکسته.بهش بگین که چقدر براتون عزیز بوده و حالا ازش ضربه خوردین.بهش بگین از کجا معلوم که دیگه این کارو نکنه(چون اکثر مردا بعد از عمل تظاهر به پشیمونی می کنن).
بعدش دیگه انتخاب با خودتونه.من نمی تونم بگم چکار کنین زندگی شماست و شما باید انتخاب کنین ولی فقط این نصیحت رو کنم: اگه خواستین تصمیم بگیرین قاطع باشین و همه چیز رو در نظر بگیرین که پس فردا پشیمون نشین.اینم بدونین اگه بهتون خیانت کردن دنیا به آخر نرسیده زندگی جریان داره و شما همیشه جا برای پیشرفت دارین.
اگه حرف هام فایده داشت خوش حالم ولی اگه مشکلتون حاده و کمکی نکردم حتما بهم پیغام خصوصی بدین تا واضح و کامل باهاتون حرف بزنم.امیدوارم کاری از دستم بر بیاد. [/align]
علاقه مندی ها (Bookmarks)