من هم با نظر baby عزیز کاملا موافقم؛ و البته یه نکته که با خوندن نامه ات به ذهنم رسید این بود که احساس کردم که شما داری تمام اشتباهات و مشاجرات زندگی تون رو به پای همسرتون میریزید و جوری صحبت کردید که انگار نه انگار که شما هم در این مشاجرات مقصر بودید و البته شما از بازخورد رفتارهای خوب همسرتون نوشتید و احساس میکنم کاش از تلاش های خودتون در قبال این زندگی هم می نوشتید و البته ای کاش توی یه قسمتی از نامه تون از خود خود وجودییه همسرتون می نوشتید از ویژگی های مثبتی که شما دوستش دارید و هیچ وقت نیازی نیست که اینها بخواد عوض بشه و شما به خاطر همه ی این خوبی ها عاشق همسرتون شدید و هستید!![]()








علاقه مندی ها (Bookmarks)