1. معمولا در دعواي بين مادر شوهر و عروس، چيزي كه براي عروس خانم غير قابل تحمله، حمايت مرد از مادرشه. اما در مورد شما، ظاهرا شوهرتون از شما طرفداري كرده و اين براي شما خيلي خوبه.
2. اگر واقع بين باشيم مي بينيم كه در اين دعواها معمولا هر دو طرف مقصرند. فقط يك نفر زودتر از كوره در مي رود!
3. به جاي ناله و نفرين و يادآوري گذشته، به فكر زندگي خودتون باشيد. مادرشوهرتون كه با شما زندگي نمي كنه. پس نمي تونه توي زندگي شما تاثيري بذاره.
4. حتي اگه همسرتون هم از مادرش بدي ميگه، شما حرفهاي او رو تاييد نكنيد. بلكه با گفتن جملاتي مثل "عصباني بوده يه چيزي گفته" يا امثالهم، نشون بديد كه هنوز هم براي اون احترام قائليد. (به هر حال او مادر همسر شما و مادربزرگ فرزندانتان است!) به همسرتون بگيد كه اين موضوع نمي تونه زندگي شما رو دچار تغيير بكنه.
5. فراموش نكنيد كه جواب بدي را با "خوبي" دادن يك خصلت انساني است و اصولا "گذشت"، "فداكاري" و ... همينجاهاست كه معنا پيدا ميكنه.
علاقه مندی ها (Bookmarks)