سلام دوستان
با تشکر از همه ی شما
خیلی وقت بود به این پست سر نزده بودم
راستش خدا رو شکر هوسی که دامنگیرم شده بود. کم رنگ شده. ولی هنوز کامل از بین نرفته. الان هم هنوز ته دلم به اون دختر علاقه دارم. ولی بسیار کم. در حدی که دیگه هیچ تاثیری رو زندگیم نداره. (امیدوارم دوباره توی تابستون اونجوری نیاد شرکت وگرنه خدا به خیر کنه)
خدا رو شکر
از صحبت ها و نصایح دوستان هم متشکرم
گرچه که بعضی وقتها خیلی تهدیدآمیز به نظر میرسید.
در کل به این جمع بندی رسیدم که یاد خداوند خیلی تاثیر داره. گویی اینکه خدا در این مرحله واقعا من رو تحت محک سختی رو قرار داد. ولی شکر که به رسوایی و تباهی نکشید. راهنمایی های دوستان هم خیلی خوب بود ولی همون طور که قبلا گفته بودم این حس همچون زهری بود که تمام تنم رو مسوم کرده بود و هیچ حرفی تاثیر نداشت. باید با یک نفر رو در رو صحبت می کردم تا سبک بشم.
خیلی خوشحال میشم که بتونم از نظرات شما عزیزان استفاده کنم تا در این مرحله بتونم از شر این هوس به کلی خلاص بشم
مرسی









علاقه مندی ها (Bookmarks)