سلام نگین
بهترین و درست ترین باورها و افکار، آنهایی هستند که هم عملی تر باشند و هم ما را به آرامش و رشد برسانند.
اگر روی باید های خود را نسبت به محیط اطرافمون زیاد کنیم نتیجه ای جز رنجش و ناآرامی ندارد.
اگرچه خوبست دیگران منصف، آدمها روشنفکر، درک های صحیح داشته باشند، منصف باشند، روی خط خودشون راه بروند، به کسی ظلم نکنند. اما خودت بهتر می دانی این ایده آلها فقط در ذهن من و تو کاملا انجام می گیرد. در عالم واقع این بایدها تا حدی انجام می گیرد، آن حد هم خودمان هستیم.
یعنی من می توانم روی خودم کار کنم به حدی که تا اندازه ای این ایده آلها را عملی کنم، لیکن تغییر یک جامعه به نحوی که با من سازگار باشند شدنی نیست.

البته اینکه فکر کنیم تنها راه راحتی و ارامش ما نیز همین یک سبک فکر هست مثلا اگر فانتزی باشیم به ما خوش می گذره، این هم یه کمی افراطی هست.
انسانهای به میزان انعطاف پذیری که دارند می توانند سازگاری های مفیدی با محیط داشته باشند( سازگاری با سازشکاری تفاوت دارد)، یعنی نیازاست که در زندگی حدود قابل انعطافی را پیش بگیریم و همیشه میان سفید و سیاه رنگهای دیگری را شناسایی کنیم. شما هم می توانید ضمن رعایت هنجارهای محیطی ، تا جایی که مقدور است بنا به خلاقیت شخصی که داری خواسته های صحیح خود را عملی کنی.