خسته از غریبگی و معلولیت

[مدیرهمدردی]

سلام sania
من جای تو نیستم که دقیقا تو را همانگونه که هستی درک کنم. اما از آهنگ محزون سخنانت میدونم کمی به احساساتت نزدیک بشم.
باید خیلی مشکل داشته باشی. با این توضیحاتی که دادی حتما چنین احساساتی به سراغ ما خواهد آمد.
همه ما زمانی شده است که دلمان می گیرد.
دوست داریم ناله بزنیم.
دوست داریم گوش شنوای معتمد و پذیرنده ای را بیابیم و باهاش گپ بزنیم. سرمون رو رو شونه هاش بزاریم و بدون اینکه نگران باشیم که چه قضاوتی در مورد ما می کنند حرفمون و توی گوشش زمزمه کنیم.
وای که چقدر سخته، آدم دلش پر از حرفهای ناگفته و گوشهای مخاطبانش نامحرم باشد.
sania
خوب جایی اومدی. اینجا کلبه همدری هست. در کلبه ما آدم بی درد نمی بینیَ، اما اگر اینجا مدتی بمانی، متوجه می شوی دل ناشاد هم اینجا کم داریم.
یعنی رنج داریم، مشکلات داریم ولی به مرور وقتی دوستان با صفای این تالار را می بینیم ، احساس می کنیم تنها نیستیم. کسانی هستند که بدون چشمداشت همه زندگی خود را به صورت تجربه در اختبار ما می گذارند و با ما همدلی و همراهی و همدردی می کنند.

دوست عزیز به ما افتخار بده و در این تالار کنارمان بمان. ما هم به تو محتاجیم. محتاج تجربه های منحصر به فردت. دوست داریم از احساساتت بیشتر بشنویم از رنجهایت و همچنین دوست داریم از تلاشهایی که تاکنون داشته ای برامون صحبت کنی. از مقاومت هایی که در برابر ناملایمات انجام داده ای، از راههای که تاکنون رفته ای.
دوست داریم با همه مشکلاتی که داشته ای ، بگویی که چگونه تا اینجا رسیده ای...

سعی کن تا جایی که برایت ممکنه برامون بگویی. اگر دوست داشتی می توانی گشتی هم در تالار بزنی و صحبتهای عزیزان دیگر هم که از خودشان گفته اند بشنوی.

همچنین توصیه می کنم. به انجمن تجربه های فردی ، آرامش و موسیقی و آرامش هم سری بزنی....

ما دوست داریم یه کمی خستگی راه از تنت بیرون بره، یه کمی چشمان اشک گرفته ات پاک بشوند و بغض گلویت رد شود، شاید حرفهای بسیار برای همدیگر داشته باشیم.

برای صحبت کردن برای راه حلها، مهارتها و ....، همیشه وقت باقی است. اما قبل از آن باید مطمئن باشی که ما همه دوستت داریم و نمی توانیم غمهای نهفته در کلمات و جملاتت را نادیده بگیریم... ما را در کنار خود و سنگ صبور خود بدان