من دچار این مشکل هستم. البته خیلی اوقات شده که تصور کنم بدبینی من واقعیه! ولی واقعا سوظن دارم. این مشکل بسیار حادیه.
یک قضیه در حد یک بغل کردن دختر کافیه که نسبت به اون سوظن پیدا کنم. الان با یک دختر بسیار معصوم هستم ولی همون طور که یک جای دیگه گفتم این افکار واقعا داره از پا منو در میاره. البته به اون یکی دو بار گفتم که بدبینی دارم . ولی نگفتم نسبت به اون بدبینم که اون بنده خدا بهش ضربه وارد نشه. چی کار کنم. واقعا گاهی اوقات به مرز جنون و خودکشی می رسم. کمک کنید