می دانی عزیزم کجای کارت اشکال دارد ؟!
اینکه در حدی در روابط در خودت مایه نمی گذاری که دچار توقع نشوی .
آنقدر در مهر ورزی به دیگران جلو می روی که توقع داری آنها هم مثل تو عمل کنند . این اشتباه است .
به آن اندازه روابط برایت مهم باشند که باید . نه بیشتر و نه کمتر . قرار نیست ما در دیگران حل شویم و یک زمانی چشم باز کنیم و ببینیم از ما چیزی باقی نمانده . ( هویت )
یک بعد روابط ما روابط خانوادگی است یک بعد روابط دوستان و آشنایان و یک بعد روابط اجتماعی .
تو و همسرت در کدام بعد موفق تر هستید ؟!
اگر بگویی هیچکدام . قطعا باید دنبال علت در درون و رفتار و شخصیت خود بگردید .
چرا کلاس ثبت نام نمی کنی و در اجتماع کلاسها با کسی دوست نمی شوی و معاشرت پیدا نمی کنی ؟!
اگر افراد جبری روابط ما با افکار و عملکرد ما همخوانی نداشته باشند قطعا خودت می توانی بر حسب اختیار افرادی در چرخه زندگی ات وارد کنی که تو و همسرت دچار روزمرگی و تکرار و خستگی از قیافه هم نشوید .
علاقه مندی ها (Bookmarks)