ملاقات حضوري با دوستان مجازي آري يا خير؟

[آرمان 26]

دوستان مجازي و واقعي تالار سلام اميدوارم همگي خوش و خوب باشيد .

چرا دوست مجازي ؟ چرا دوست واقعي؟
كدام دوست مجازي است و كداميك واقعي ؟
اصلا از كجا بايد بفهميم دوست يا شخصي كه با آن در ارتباط هستيم دوستي و ارتباطش مجازي است يا واقعي ؟
از كجا بايد رفتار باطني افراد در ارتباطات مجازي را كشف و شناسايي كرد؟
آيا ما در ارتباطات مجازي برخوردهاي مسئولانه اي با افراد داريم ؟
چقدر در ارتباطات مجازي خود حريم ها ، احترام و ادب را رعايت مي كنيم ؟
در برخورد ها و ارتباطات اينترنتي و مجازي چقدر حواسمان به رفتارمان هست؟
تا چه حد در ارتباطات اينترنتي و مجازي مي توانيم به افراد اطمينان كنيم ؟

دوستان گرامي مطمئنا تمام اين سوالات و پرسشهايي بيشتر در ذهن من و شما در اين زمينه وجود داره اينطور نيست؟ بعضي از ما براي اين سوالات پاسخهايي در ذهن خود داريم به برخي حتي در خود اين تالار پاسخ داده شده و برخي سوالات همچنان در ذهن ما نقطه ابهامي گذاشته است .

خيلي دوست دارم تا مجال كافي و فكري متمركز داشته باشم تا بتوانيم در اين مورد صحبت كنيم چون به عقيده من براي ماهايي كه مدتهاست در تالار كه خود يك محيط مجازي است فعاليت داريم ، اين موضوع و سوالات بسيار مهم مي باشد . به هر حال من پاسخ و بحث در مورد اين سوالات رو به عهده خود شما مي گذارم فقط تجربه و خاطره اي كوتاه رو در آخر بيان مي كنم و بعد هم نتيجه گيري كه البته نظر بنده است و ممكنه ديگران نظرات ديگه اي داشته باشن :

حالا قبل از خوندن نوشته هاي زير يكبار ديگه سوالهاي بالا رو تو ذهن خودتون مرور كنيد

خب دوستان ، همه ما تو اين تالار و كلا محيط نت شايد با افراد و دوستان مختلفي سر و كار داشته ايم و داريم ، و شايد ساعتها با اين دوستان گفتگوي مجازي( چت ،ايميل،پيغام خصوصي داشته ايم ) اما آيا به رفتار و افكار و گفتار خودمون در رابطه با اين اشخاص انديشيده ايم . خب چرا من الان اين بحثها رو مطرح مي كنم ؟
جريان مربوط ميشه به همين مسافرت اخيرم به تهران كه يكي از دوستان تالار كه از لحاظ سني هم با من تقريبا فاصله زيادي داشت بنده رو به منزلشون دعوت كردند ، البته راستش من خجالت مي كشيدم حتي ايشون رو ببينم چه برسه بخوام به منزلشون برم . خجالتم هم از اين بابت بود كه در پيغامها يا برخوردهاي مجازي گاهي حرمتها حفظ نميشد و هر دوطرف بخصوص بنده گاهي اوقات تند برخورد كرده بودم . اما زماني كه به منزل ايشان رفتم و از نزديك و در دنياي واقعي ايشون رو ديدم و باهاشون صحبت كردم راستش از رفتارهاي گذشته خودم خيلي پشيمون و خجالت زده شدم ، شايد مشكل اينجاست كه ما در دنياي مجازي با واقعيت خودمون متفاوت جلوه مي ديم و يا آنطور كه بايد و شايد نمي تونيم خودمون باشيم و همه چي شكل مجاز به خودش مي گيره ، البته اين از اونجا ناشي ميشه كه ما در دنياي مجازي با نوشته ها سروكار داريم نه لحن كلام و از نوشته ها احساس رو به شكل واقعي نميشه دريابيم ! و هر جور كه در ذهن و فكر خودمون دوست داريم صحبتهاي طرفمون رو برداشت مي كنيم گاهي برداشتهاي منفي و بدبينانه و گاها برداشتهاي مثبت و ساده انديشانه !
اينجاست كه در ارتباط با طرف مقابلمون ممكنه رفتارهايي رو انجام بديم كه اشتباه باشه ! دو حالت داره يا ممكنه بي احترامي و حرمت شكني كرده باشيم بدون اينكه خود متوجه باشيم و حق رو هم به خودمون بديم ! يا ممكنه احترام و احساس و محبت بيش از اندازه و ارزش واقعي فرد كرده باشيم به دليل همون برداشت نوع دوم يعني برداشتهاي مثبت انديشانه بيش از حد و سادگي كه به خرج داده ايم !
جالب اينجاست كه حتي ارتباطات تلفني هم ملاك نيست ! ميخوام بگم حتي ارتباط تلفني هم نمي تونه شخصيت واقعي افراد رو نشون بده و باز هم ممكنه ما دچار سو تفاهم بشيم پس همون بحث بدبينانه و خوشبينانه در اينجا هم مطرحه و حتي با ارتباطات صرف مجازي و تلفني هم ما ممكنه به اشتباه بيوفتيم .
پس دوستان گرامي اگه مي خواييم شرمنده و خجالت زده نشيم ! اگه مي خواييم اشتباه نكنيم و به كسي بي احترامي نكنيم ! اگه مي خوايم قضاوت بي مورد نكنيم ! اگه مي خواييم احترام بي جا و محبت بي مورد به كسي نداشته باشيم! اگه مي خواييم توهم زده نشيم ! اگه مي خواييم بي خودي دل نبنديم ! حتي اگه مي خواييم واقعا دل ببنديم ! اگه دوستي واقعا براي شما ارزش داره و روي افكار و رفتار و صحبتهاش حساب مي كشيد ! دو راه داره و ما مختاريم كه هر كدوم از دو راه رو انتخاب كنيم تا اشتباه نكنيم
1- رعايت حريم ها حرمتها احترام و ادب به طرف مقابل و محدود كردن ارتباط به طوري كه دلبستگي يا دشمني ، سو تفاهم يا خوش خيالي ، عشق يا نفرت بوجود نيايد ( دشواره نه؟)
2- اگر نتوانستيم ارتباطاتمون رو محدود كنيم و ارتباط مجازي ما با شخصي خاص گسترده شد قبل از بي احترامي ! وابستگي! دلبستن ! دلشكستن ! دوستي! دشمني !عشق !نفرت ! بهتره كه اين ارتباط به صورت حضوري و ملاقات در دنياي واقعي باشه تا شناختي از طرفمون بدست بياريم.
شايد اگر دقايق ؛ ساعتها، روزها ، شبها ، ماهها ، سالها ارتباط مجازي و حتي تلفني با شخصي داشته باشيم باز هم نمي توانيم به شخصيت واقعي افراد پي ببريم و خاصيت ارتباط و ملاقات حضوري در همين است كه وجود واقعي شخص رو در دنياي واقعي حس و درك خواهيم كرد .

دوستان در پايان باز هم تاكيد مي كنم اگرما بتوانيم ارتباطات مجازييمان را در حد محدود و بدور از احساسات گسترده و بدور از مواردي كه گفتم ( بي احترامي ! وابستگي! دلبستن ! دلشكستن ! دوستي! دشمني !عشق !نفرت !) نگه بداريم ، هيچ مشكلي بوجود نخواهد آمد و نيازي هم به ارتباط و ملاقات حضوري نيست .
موفق و پيروز باشيد