+جشن (مراسم عروسی) آری یا خیر؟؟؟

[فرشته مهربان]

[align=justify]سلام

نقاب عزیز

اگر چه برگزاری یک مهمانی ساده و دادن ولیمه ای به نام عروسی یک سنت حسنه است ( با رعایت

شئونات ) ولی هیچ جا واجب اعلام نشده ، و مگر ما نداریم افراد زیادی که به همان صورت که شما به

نمونه هایی اشاره داشته اید ازدواج کرده اند ؟؟؟

بنده خود شاهد موارد زیادی بوده ام ، بخصوص در میان خانواده و فامیل خود ، ما خود در ازدواج یکی از

خواهرانم اکتفا به همون نامزدی خانوادگی کردیم ، و بعد از مدتی عروس و داماد یک سفر زیارتی (

مشهد مقدس ) رفتند و زندگی را زیر یک سقف آغاز کردند( که دعای خیر و قدردانی و

احترام داماد را به دنبال داشت و با رضایت و نشاط قلبی آغاز کردن یک زندگی که همیشه نگرانش بوده را ) .

و خواهر دیگری با مراسمی بسیار ساده و سالم و مختصر و فامیل درجه یکی ، آن هم به میل و خواست

خود خانواده داماد در همان منزل پدر داماد ( که وسیع هم نبود ) راهی منزل همسر شد ، اما در ازدواج

یکی از برادران مواجه با همون عرفیات غلط خانواده عروس شدیم و البته ما هم بنا به شروط اولیه زیر بار

اونچه هیچ ضرورتی برای انجام آن نمی دیدیم نرفتیم و توافق هم حاصل شد به یک مهمانی ساده فامیل

درجه یکی ، بدون ریخت و پاش .

برادر بزرگوارم ، شما از مراسم عروسی می گوئید ، بنده به تکلف های بی جای پس و پیش عروسی هم

نگاه نقادانه دارم ، مراسم های مختلف که البته بیشتر تکلف هایی به گردن دادمادهاست ، از جمله ،

حتماً طی آداب خاص دادن هدیه هر مناسبتی که تا عروس و داماد در عقد و دوران نامزدی هستند با آن

مواجهند ، خریدهای بی جا و صرفاً مبتنی بر رسم و رسومات ، و چشم و هم چشمی ها ، حنا بندان و

پا گشا و..... خلاصه هر کس بنا به آداب بومی خود از این برنامه ها اطلاع دارد ، این ها اگر بخواهد ایجاد

کوچکترین زحمتی کند که مثلاً دادمادی احساس رنج و نگرانی و دغدغه کند تا روزی که زندگی مشترک را

آغاز می کنند را قبول ندارم ،( و افتخار می کنم که در خانواده خود بدان پای بند بوده و هیچ تکلفی را بر

دوش داماد با توقع و انتظار و اعلام نداشته ایم و آثار مؤثر آن را هم شاهدیم ) پس مشکل فقط مراسم

عروسی نیست ، نگرفتن مراسم عروسی هم غیر ممکن و بی سابقه نیست ،

درسته این مراسم با هر کم و کیف و هر رسم و آئیینی در کشور پهناورمان فرهنگ غالب است ، اما

فرهنگ مطلق نیست ، شما یک بررسی داشته باشید ، قطعاً با موارد عدیده ای مواجه هستید که

عروس و دامادهایی بدون این گونه مراسم ها راهی خانه بخت شده اند و البته بنا به آنچه خود شاهد آن

بوده ام این اغلب در میان کسانی که اعتقادات عمیق و پای بندی به ساده گرایی و آزاد بودن از قید های

دست و پا گیر و بی مورد عرفی غلط .... را داشته اند اتفاق افتاده .

پس آنچه مد نظر شماست بی سابقه نیست .

و لازم به یادآوری است که وجوبی بر آن نیست و آنچه هست سلیقه است ، و آنچه وجوب نیافته و سلیقه

و عرف رایج کرده را هم نمی توان نظر به نفی وجوبی کرد و بایسته و شایسته اینه که ترویج شکل مقابل

آن را داشت ، با برجسته کردن نمونه های تحقق یافته و آثار و برکات آن و تحلیل بی محتوا بودن و اثرات

مخرب و ضد آرامش و نشاط ، برنامه و مراسم های عرف آفرین غیر ضرور (در تمام مراحل ازدواج ، نه

فقط مراسم عروسی ) ، می توان فرهنگ سازی نمود .

وقتی این گونه بخواهیم در جهت نفی چیزی که وجوبی بر آن مترتب نیست قدم بر داریم ، ممکن است

نهایتاً بشود این سخن از سوی بعضی که :

" جناب نقاب کسی شما را مجبور نمی کند ، مراسم عروسی نگیر "[/align]

[align=justify]یعنی ، به ما کاری نداشته باش ( منظورم احاد جامعه است ) وگرنه که بحث ما اگر تغییر در میان همین

جمع هم تالاری ها را مد نظر داشته باشد ، که حرفی نیست ، اما باز هم نظر به نفی وجوبی نداشته

باشد بلکه تحلیل بی اعتباری وجوب این مراسم به طور عقلی مد نظر باشد ، تا با ارائه نظرات کارشناسانه

و عالمانه ، تاکیدات جاهلانه مغلوب شود ، نه با چالشها و بحث های سلیقه ای .

بنده خود حاضرم در این بحث به شیوه ای که گفتم شرکت فعال داشته باشم ،( که تامین کننده نظر

شماست مبتنی بر استدالال و دلایل عقلانی و اخلاقی و خداپسندانه ، آنچه که عامل معیار محکم خود

ما در این زمینه برای دوری از تکلف های بیجا شده )[/align]


***