من از تالار می روم ؛ خداحافظی های اعضایی كه از تالار می روند

[فرشته مهربان]

آرمان عزیز ، برادر خوبم

از اعتقاد خودت ، بهره می گیرم و میگم :

که تو متعلق به خودت نیستی ، تو متعهد به عقاید و جامعه ات هستی و این را به عینه و

عملاً نشون دادی ،

و می گویم که بدانی ،

جامعه مجازی نیاز به جهادگر دارد ،

و تورا که می دونم اگر الآن جبهه نبرد فیزیکی با دشمنان بر پا بود ،حتماً از آن دسته می بودی

که عافیت را رها و به سوی جبهه می شتافتی ، شایسته است که این فضا را دریابی و در این

جبهه برای درمندان و همدردان ، همچنان همراه باشی ، استوار و پا برجا.

در این میادین هم، چه خوب است ، در مقابل ترکش ناملایمات ، باز هم بمانیم و جانبازی کنیم

که همین پسند حق متعال است .

و اگر گله ای هست ، تا راه اغماز و گذشت باز است ، خدا را خشنودی در پی است ، و اگر

گفتن و توجه دادن به نفع فضای مهر آفرین تالار است ، از دل و باحفظ حرمت و منطق و ....

بیان بایسته تا اشکالات رفع و کدورتها رد شود .

و شما ای همه دوستان :

به هوش باشید که ابلیس را اجتماع جمعی مفید و دوست دار و متعهد از این نوع را خوشآیند

نیست و گرد دلخوری و تفرقه را می پاشد ، تا گسست آید ، مبادا یکی از ما به طریقی (

قضاوت بد ، رفتار ناخوشآیند ، آزار کلام و... هر آنچه این بریدنها و گسستن ها را زمینه می

دهد ، ) وسیله او گردیم .

برای در امان ماندن از شر این لعین ، به همدردی که وارد می شوید ، آن رجیم را به اعوذی

برانید و بسم لهی بر آرید از نهاد ، تا دست رد آید بر سینه آن نامحرم زند .

" مدعی خواست که آید به تماشاگه راز
دست رد آمد و بر سینه نامحرم زد "

***