سلام صدرا:
این مشکلی است که خیلی افراد و از جمله خیلی افراد این تالار هم اگر مطالب رو مطالعه کنید دارند....از جمله خود من!!!
من با نظرات دوستان کاملا موافقم...خود من برای فراموش کردن طرف مقابل با اینکه بسیار افسرده شده بودم و تقریبا شرایطی که ایشون داشتند رو تجربه کردم و هر از گاهی جواب پیامک های ایشون رو هم می دادم.....ولی کم کم بلند شدم.....اول شروع کردم نوشتن هر احساسی که توی قلب و ذهنم بود ....بعد خوب فکر کردم از نظرات دوستان این تالار و کتاب ها استفاده کردم و بالاخره قبول کردم که ایشون نیستن.....و من باید با حقیقت کنار بیام....شروع کردم درس خوندن...کلاس موسیقی....فیلم دیدن....مصاحبت با دوستان خوبم و رفت و آمد ....به این ترتیب تمام وقتم پر شد و کم کم فهمیدم بدون ایشون هم زندگی همون قدر زیباست .....شبها هم موقع خواب یاد خدا رو می کردم و تا کتابی فیلمی چیزی نمی دیدم نمی خوابیدم....این طور اصلا دیگه به یاد ایشون هم نمی افتادم و الان که 1 ماه گذشته راحت راحت راحتم...
شما هم برای ایشون همین کار رو بکنید....اونو ترغیب و تشویق کنید و به اون نشون بدید که وجودش ارزشمندتر و وقتش گرانبهاتر از اینه که برای فردی که ترکش کرده صرف کنه....
مطمئنم موفق می شید چون منم شدم.....
منتظر خبرای خوبتون هستیم...








علاقه مندی ها (Bookmarks)