سلام دوستان.
به مدت 1سال با یکی از بچه های دانشگاه دوست بودم که به خواست اون این ارتباط قطع شد . برای پیدا کردن جواب سوال هایی که تو ذهنم در مورد اون داشتم پیش یکی از پسرای دانشگاه که فکر می کردم بیشتر از بقیه میشناسدش رفتم.این قضیه باعث شد که یه رابطه در حد دوستی معمولی بین ما بوجود بیاد.بعد از مدتی حس کردم بهش علاقمند شدم البته از همون سال های اول دانشگاه از ایشون خوشم میومد ودوست پسر قبلیم هم بهم گفته بود که اونم از من خوشش میومده.بعد از مدتی ایشون پیشنهاد دوستی دادند و رابطه ی ما شروع شد.روز اول با هم قرار گذاشتیم که در مورد رابطه های قبلیمون حرف نزنیم.اما بعد چند وقت سوالهای اون شروع شد که رابطه ی قبلیت در چه حد بوده و...
چون دوست پسر قبلیمو کاملا میشناخت و می دونست که آدم درستی نبوده (که من هم این قضیه را بعد از جدایی فهمیدم)نسبت به من و رابطه ی قبلیم بی اعتماد بود.
قرار گذاشتیم یه مدت فکر کنیم (مخصوصا اون فکراشو کنه که ببینه می تونه با این شک و تردیداش کنار بیاد یا نه) . ولی در این مدت چند بار با تلفن و smsبا هم در ارتباط بودیم.و حرف از این میزد که دوسم داره و زمان همه چیو حل می کنه تا اینکه اون گفت که می تونیم به هم یه فرصت بدیم . انگار تونسته بود با تردیداش کنار بیاد.ولی بعد از چند روز smsزد و گفت که بهتره این رابطرو به همین شکل تموم کنیم چون گفت به یه نتایجی رسیده که اینجوری واسه جفتمون بهتره.
حالا که این رابطه تموم شده نمیتونم فراموشش کنم . چون واقعا دوسش دارم و تا حالا همچین حسیو به هیچ کس نداشتم حتی دوست پسر قبلیم.
میدونم که در مورد رابطه ی قبلی من داره اشتباه می کنه واین قضیه خیلی برام سخته چون من واقعا رابطه ی سالمی داشتم. تمام تلاشم را هم کردم که قانعش کنم ولی فایده نداشت.
با توجه به اینکه هر روز تو دانشگاه می بینمش و علاقه ای که بهش دارم خیلی روزای سختیو می گذرونم و این سوال تو ذهنمه که تو اون چند روز چه اتفاقی افتاد که نظرش عوض شد.
چند بار خواستم دوباره برم باهاش صحبت کنم ولی نتونستم .
به نظر شما بهتره برم باهاش صحبت کنم ؟