افتخار و احساس خوب از خود یعنی اعتماد به نفس .اعتماد به نفس در حالت چهره، رفتار، صحبت و حرکت افراد مشخص می شود. ویژگیهای افراد دارای اعتماد به نفس برخورد باز و گشوده، انتقادپذیر بودن، راحت در پذیرش اشتباهات خود و باور به توانائیها و احساس ارزشمندی نسبت به خود و دیگران.
اراده و پشتکار در اعتماد به نفس نقش بسیار مهمی بعهده دارند. اراده و اختیار هر انسان به خود او بستگی دارد یعنی هر چه در زندگی روزانه، فعالیتهای خود را واقع بینانه مورد ارزیابی قرار داده و خودگوئی مثبت داشته باشیم اراده ما محکم تر و اشتباهات ما کمتر خواهد شد، در نتیجه با اعتماد به نفس بیشتری، جهت دهی فعالیتهایمان بهتر خواهد شد.
درشکل گیری اعتماد به نفس دو دسته مانع وجود دارد:
۱) موانع بیرونی
۲) موانع درونی
ـ موانع بیرونی مثل: شرایط محیط خانواده، مدرسه و اجتماع که تغییر در آنها برای شخص آسان نیست.
ـ موانع درونی: موانعی هستند که در باورها و طرز فکر هر شخص وجود دارد و کاملا قابل تغییر به دست خود شخص هستند. اگر چنانچه دائما فردی خود خوری داشته باشد و احساسات خود را آرام و بدون ابهام ابراز نکند در واقع مانع درونی برای اعتماد به نفس خود ایجاد می کند.
شش رکن مهم در اعتماد به نفس و در نتیجه احساس ارزشمندی عبارتند از:
ـ آگاهانه زندگی کردن
ـ خود پذیری
ـ مسئولیت پذیری
ـ قاطعیت داشتن با خود و دیگران و ابراز وجود
ـ با هدف و برنامه مشخص زندگی کردن
ـ یکپارچگی و هماهنگی در رفتار و عمل
▪ زندگی آگاهانه:
یعنی درک این نکته که هوش انسانها به یک انداره نیست و هر کدام از افراد هوش متفاوت از دیگری دارد اما اگر چنانچه توان و استعداد خود را در نظر گرفته و با توجه به آنچه می دانیم و می بینیم رفتار کنیم، زندگی آگاهانه را دنبال کرده ایم. یکی از غفلتها یا فرار از موقعیتهای زندگی آگاهانه طفره رفتن و فرار از واقعیتها است مثلا گفتن این جمللات به خود که:
«می دانم که همه تلاشم را نمی کنم، اما ترجیح می دهم به آن فکر نکنم»
«می دانم که دارم اشتباه می کنم اما ......»
«می دانم که دارم زیاده روی دراین کار می کنم اما .......»
زندگی آگاهانه چیزی بیش از دیدن و دانستن است. یعنی هدف و ارزشهای خود را علاوه بر تعیین و مشخص کردن, دنبال کنیم و با یک برنامه تدریجی، مشخص و روزانه انتخابهای خود را به موفقیت نزدیک نمائیم. زندگی آگاهانه و ویژگیهای آن
ـ ذهن پویا و فعال
ـ توجه به واقعیت ها و دوری کردن از انکار اشتباهات
ـ شرایط را با توجه به مشکلات درک کردن
ـ اشتباهات خود رادیدن و سعی در هماهنگ کردن آنها با میزانها و معیارهای سالم ومتعادل بیرون.
▪ بخشیدن خود و خودپذیری:
دومین رکن از اعتماد به نفس خودپذیری است یعنی جنسیت، اسم و شرایط زندگی خانوادگی خود را بپذیریم و خود را کمتر از دیگران نبینیم. تکمیل جملات زیر به خودپذیری بهتر کمک می نماید.
ـ تمرینات:
هفته اول صبح ها اگر خودم را بپذیرم یعنی...
اگر بدنم را بیشتر بپذیرم...
اگر افکار و احساسات خودم را بپذیرم...
هفته دوم و سوم: اگر جنسیت خود را بپذیرم... اگر شادیهایم را بپذیرم...
▪ مسئولیت پذیری:
برای آن که احساس شایستگی در زندگی داشته باشید باید بتوانید بر زندگی خود مسلط باشید. قبول مسئولیت یعنی:
- مسئول برآوردن خواسته های خودتان هستید.
- مسئول انتخاب و اعمال خود هستید.
- مسئول روابط خود با دیگران هستید.
- مسئول کیفیت بخشیدن به زندگی خود و خوشبختی خود هستید.
- مشارکت دیگران کمک خوبی است ولی هیچکس برای دستیابی به خواسته هایتان به شما مدیون نیست.
- مسئول اولویت بندی زمان خودتان هستید.
▪ ابراز وجود و قاطعیت داشتن:
به معنای احترام به خودمان و دیگران در تمامی زمینه ها. کسانی که وابسته هراسناک هستند نمی توانند به بی برنامه گی ها، به فشارهای دیگران و نمونه هائی از این قبیل نه بگویند.
کسانی که مستقل و با اغتماد به نفس هستند به راحتی در مقابل تردیدها و فشارها نه می گویند و با قاطعیت و احترام به خود و دیگران این نه را تکرار می کنند.
▪ زندگی هدفمند و برنامه مشخص:
یعنی اگر می خواهی موفق شوی باید مصمم، هدفدارباشی و رفتاری قاطعانه داشته باشی. باید مصمم باشی. نظم و انضباط شخصی یعنی به خود فرصت استراحت دادن، تفریح کردن، شاد بودن اما در چهارچوب مشخص و متعادل.
▪ یکپارچگی و هماهنگی:
یعنی رفتارهای ما با هدفهایمان و آرزوهایمان باهم هماهنگ باشد و در تضاد نباشد چون تضاد در رفتار و هدفمان آبرویمان را پیش خودمان از بین می برد و کمتر به خودمان اعتماد می کنیم. بنابراین کلام و گفتارمان را با نیت و هدفهایمان همخوان نمائیم.
اعتماد به نفس خریدنی نیست از دیگران گرفتنی نیست بلکه هدیه ای است در وجودمان که خودمان با دستهای اندیشه مان این هدیه را می یابیم و آن را با برنامه و هدف واقع بینانه پرورش می دهیم
--------------------------
منبع
پاسخ با نقل قول
علاقه مندی ها (Bookmarks)