سلام سیما جون امیدوارم حالت خوب باشه(می دونم نیست) به نظر من کارت از اول اشتباه بوده تو وقتی با این اقا دوست شدی نباید به ازدواج باهاش فکر می کردی البته همان طور که خودت توضیح دادی این رابطه رو با این نیت شروع وادامه دادی ولی عزیزم متاسفانه یا خوشبختانه عرف در جامعه ی ما خلاف کاریه که تو کردی من اصل دوست داشتن رو به هیچ عنوان نقض نمی کنم ممکنه تو احساسی رو که به این اقا داری با هیچ چیز دیگه عوض نکنی ولی موضوع ازدواج فرق می کنه صحبت شریک شدن زندگیت با یه ادمه شوخی نیست تازه از اینم که حق خودته بگذریم باید پدر یه ادم دیگه رو انتخا ب کنی می بینی که تصمیم گیری در این مورد به این سادگی ها نیست پس از روی احساست تصمیم نگیربر فرض اینکه باهم ازدواج کردین الان دوسش داری ازش توقعی نداری فردا که رفتی تو ی زندگیت به کسی احتیاج داری که بتونی روش حساب بازکنی از اون گذشته الان کوری، عشقت بهت اجازه نمی ده با دید باز انتخابش کنی مسلما خیلی از عیباشو نمی بینی که می تونه در اینده برات مشکل ساز بشه به نظر من باید به خودت بیشتر فرصت بدی عشقت رو نگه دار اما به خودت و موقیتایی که داری و خواهی داشت فرصت بده من یه دوستی دارم که 7ماه پیش با یه اقایی دوست بود یه پسر خوشگل وخوشتیپ23 ساله عاشقش شده بود البته جزو معدود دوستی هایی بود که به ازدواج ختم شد دوست من خودش کار کرد وجهازش رو خرید به هزار ویک امید رفت به خونه ی این اقا با یه عالمه عشق ورویای اینده!الان یه ماهه ازش جدا شده خراب شد به همین سادگی اون کاخ ارزوهاش که با کسی که عاشقش بود ساخته بود! نمی خوام بدبینت کنم فقط ازت می خوام به خودت فرصت بدی.