نمی دونم چرا به آقایون باید محبت کرد اگه خیانت کنند ...مقایسه کنند ...دعوا کنند... قهر کنند...............
حالا که دیگه خانم ها هم سر کار میرن خسته می شن وقتی میان خونه اول کارشونه
باور کنید هنوز که بچه ندارم از راه نرسیده لباسامو جمع کنم غذا گرم کنم .... غیر از کار بیرون شیرینی پزی آشپزی اونم جورواجور بافتنی نقاشی و هزار و یک سلیقه و مطالعه و شعر.. کارگرم ندارم.... اونوقت اگه شوهرم یه خانم رو ببینه که جدول حل می کنه با کمال پررویی می گه تو هم بد نیست جدول هم حل بکنی؟؟؟؟؟؟؟؟!!!!!!!!!!!!
وقتی زیادی محبت می کنی می گن شوهر ندیده!(باور کنید شوهرم یه بار گفت)
دوست دارن تنهایی برن ورزش... می ترسن سر راه یه خانم خوشگل ببینن نتونن خوب دید بزنن
دوست دارن تنهایی برن بازار به همون دلیل بالا
ما به عنوان زن یه همه فن حریف که باشیم بازم وقت بیکاریشون کمتر ازخانم های خوشگل ماهواره رضایت نمی دن که با دیدنش استراحت کنن(وصف العیش نصف العیش)
اگه خیلی هم به خوشگلیمون می نازیم واسه شوهر تا یه سال نهایتا دو سال تازه ایم
عشق و کشک!
فرشته هم که باشی اینقدر تحقیرت می کنن که واسه نگه داشتنشون زمین و آسمونو به هم بدوزی
فکر کنی اگه نمی گرفتت رو زمین مونده بودی
شوهرمو ببینی عاشقش می شی بسکه مهربونو با ادب و آرومه
هیچ کار نمی کنه ولی اگه بگم مثلا ماهواره نگاه نکن قهر می کنه ... اگه کلاه که می بافم زبر باشه قهر می کنه... اگه غذام مثل غذای حرم نشه....اگه جهازم مثل جاریم نشه...اگه شیرینیم مثل بازار نشه....اگه حقوقم مثل خواهرم نشه....اگه .... اگه.....اگه....
و من از زندگی مشترک بیزارم
باور کنید آقایون
فکر نکنید چرا زنتون باهتون زندگی می کنه.............................چون هیچ دلیلی برای ادامه ندادن نداره
چون جرات نداره
چون شهامت نداره