حال و احوال یاران همدردی (12)

[باغبان]

در عین حالیکه سکوت میکردم و سعی داشتم خودمو آروم کنم به صحبت آقای c.r.y فکر میکردم که گفتن هر وقت آدم حس کنه قربانیه و فکر منفیشو بسط بده و پر و بال بهش بده بیشتر عذاب میکشه .
هیچی دیگه دلم خواست بیام اینجا و حرف دلمو بگم .

سلام و سلام ،،، 100 تا سلام
5 صبح امروز ،،، هم مادرم حالشون بد شد و هم برادرم ....که مجبور شدیم بریم بیمارستان ....
تو بیمارستان انواع آدم ها و با درد و دلهای متفاوت ( مثل ما ) بودند ....
یاد حرف یکی از دوستانم افتادم ، اون که امکان داره هر لحظه اتفاقی بیافته که از دایره آرامش ما خارج بشه ... و اینکه یاد خدا به انسان آرامش میده ،،
امروز صبح وقتی دیدم حالشون خوب نیست ...تنها چیزی که به ذهنم رسید زنگ بزنم اورژانس و بگم ان شاالله هر چی خیره
تو بیمارستان پیرمردی کنارم بود که مبتلا به کرونا بود و داشت ذکر می گفت ...در حالی که درد می کشید ،،،

کلا دنیا همینه ،،
تو دنیایی هستیم ،،،با ثانیه های متفاوت ، که هر لحظه امکان داره اتفاقی بیافته که از دید آرامش ما خارج باشه .
به نظرم باید سعی کنیم مسائل را از دید بهتر ببینیم و تلاش خودمون را بکنیم و راضی باشیم به رضای خدا
این روش که به من آرامش میده .

اینو تو پست قبلی یاد رفت بگم خانم 7
حس قربانی شدن ، تلاش و امید را از انسان میگیره
این خیلی خوبه اینجوری فکر می کنید و میتونید افکارتون را کنترل و در جهت مثبت مدیریت کنید
آفرین .
خانم 7 یادتون باشه حس خوب داشتن و امیدواری یه تعهده ،،تعهدی که همه باید داشته باشیم .