همفكري براي ادامه تحصيل يا بچه دوم اوردن

[سايه.]

سلام به همه عزيزان.
واقعا مستاصل شدم و احتياج به همفكري دارم .
من سايه ٣٠ ساله هستم، يه پسر ٥ ساله دارم.
خارج از ايران زندگي ميكنم و اينجا به غير از همسر و فرزندم اشنا و فاميلي نداريم.
شخصيت مستقلي دارم و واقعا به ادامه تحصيل و پيدا كردن شغل مناسب فكر ميكنم .
از يه طرف زايمان بسيار سختي داشتم دست تنها بودم و تنهايي پسرمو بزرگ كردم و تكرار دوبارش خيلي برام سخت و طاقت فرسا هست.
از يه طرف ديگه هم به خاطر شرايطم تا حالا نميتونستم ادامه تحصيل بدم و تا يك سال ديگه شرايط ادامه تحصيلم فراهم ميشه.
ولي دغدغه تنهايي پسرم اصلا تمركزي براي زبان خوندن و امتحان دادن و ورود به دانشگاه برام نميذاره.
ميدونم كه اگه بچه دوم بيارم حداقل تا ٣ سال توان خوندن ندارم .
از يه طرفم دلم براي پسرم ميسوزه و ميترسم بعدا اختلاف سني فرزندام زياد شه.
شايد اگه ايران بودم به بچه فكر نميكردم ولي اينجا تنهايي خيلي سخته.
سنمم داره ميره بالا و بخوام بذارم چند سال ديگه ادامه تحصيل بخوام بدم فكر نكنم بتونم.
همسرمم خيلي نميتونه بهم كمك كنه و عملا اين سالا خودم همه كاراي بچه و خريد خونه و ... رو انجام ميدادم .
چند ماهه شديدا درگيري ذهني دارم ، خواهش ميكنم اگر كسي ميتونه كمكي بهم بكنه.