به کمکتون نیاز دارم

[Pooh]

سلام.

امیدوارم حال همگی خوب باشه.

یک مشکلی پیش اومده که مستأصل شده ام و نمی‌دونم چیکار کنم.

من یک خواهر بزرگتر دارم که حدود ۶ سال از من بزرگتره و ایران زندگی نمیکنه و ۱۱ ساله ازدواج کرده و یک فرزند ۸ ساله دارن.


متاسفانه همون ۱۱ سال پیش که ازدواج کرد،من با همون سنم، می‌فهمیدم انتخاب درستی نکرده. ولی متاسفانه جو بسیار متشنج اون سالهای خونه، و فشارهای خانواده و به نظرم حتی حس اینکه نکنه حضورش مانع هست برای ازدواج من، میتونم بگم ۱۰۰ در ۱۰۰ بر خلاف میل خودش جواب مثبت داد!

انتخاب اشتباه، از تفاوت فرهنگی و تحصیلی و رفتاری خانواده ها گرفته تا تفاوتهای اخلاقی خودشون دو نفر!

هیچ کدوم به تنهایی آدم های بدی نیستن. ولی به قدری متفاوت هستن که اختلاف و تعارض بینشون، کاملا طبیعیه!

هر کی ظاهر زندگیشون رو ببینه فکر می‌کنه خیلی خوبه. ولی درون زندگیشون.....

اختلاف ها بینشون از همون روزهای اول نامزدیشون شروع شد. گرچه خواهرم چیزی نمی‌گفت ولی من دقیقا از حالت های خواهرم و نوع رفتارشان با هم، متوجه میشدم.

من تنها کسی هستم که خواهرم براش درددل می‌کنه. البته اوووه، چی بشه درددل کنه.

خواهر من دختر بسیار مهربانی بود و محکم و مستقل. و الان تبدیل شده به کسی که از شدت استرس و اعصاب خوردی دستانش میلرزه و چند بار توی خیابون از حال رفته.

چندین بار تصمیم به جدایی داشت که به خاطر بچشون سعی کرد تحمل کنه.
سال گذشته به زور شوهرش رو (که خودش رو کاملا بی عیب و نقص می‌دونه ) راضی کرد برن مشاوره. بعد از چند جلسه مشاوره، مشاور به خواهرم گفته بود جدا شو. که حتی دو ماهی هم جدا زندگی کردن. ولی خب من هم خیلی باهاش حرف زدم و بالاخره مجبور شدم مامانم رو در جریان بذارم که آخرش با وساطت مامان و بابام برگشتن. جلسات مشاوره رو هم ادامه دادن ولی گویا دامادمون تغییری در رفتارش نداده و همون اش و همون کاسه.

حالا باز متوجه شدم که این یکسال هم مرتب تنش داشته اند و خواهرم اینبار جدا دنبال جداییه. به زور ازش حرف کشیده ام و گرنه به منم نمی‌گفت.

حالا به من میگه حق نداری به کسی بگی تا وقتی من حکم طلاقم دستم نیست.

اینبار من سعی نکردم منصرفش کنم. چون واقعا به نظرم خواهرم داره زجر می‌کشه و منطقیش اینه که جدا بشه.

خودش فقط نگران بچشه و می‌ترسه روی بچه تأثیر بد بذاره. ولی اینقدر که خودش اذیت شده به نظر من واقعا جدایی بهتره.

فقط الان نمی‌دونم درسته که به کسی نگم؟ درسته تلاش برای منصرف کردنش نکنم؟ اصلا کاری ازم برمیاد؟

واقعا باید چیکار کنم؟ میشه راهنماییم کنید؟