حالم خوب نیست

[خانم مهندس]

سلام مجدد
یبینید، این حال بد شما، کارکردش شبیه آژیر خطره. شما وقتی صدای هشدار رو میشنوی چیکار میکنی؟ قطعا اگر صدا رو خفه کنی و موضوع رو پیگیری نکنی، دیر یا زود دوباره صداش بلند و بلند تر میشه! باید بری ببینی مشکل کجاست؟ چه خطری داره تهدیدتون میکنه؟
ذهن آدما خیلی پیچیدست. شما ممکنه افکار و رفتارهای نادرست زیادی داشته باشید و فکر کنید نمیتونید همه اینها رو حل کنید و تغییر بدید، در صورتی که همه اون افکار و رفتار ها، ریشه در یک باور درون شما دارن. شما زمانی که اون باور رو تغییر بدی، تمام اون مشکلات یک جا حل میشن و نیاز نیست تک تک بهشون بپردازی. اما تا حدودی حق با شماست. تغییر دادن باور به این سادگیا نیست! اما ار طرفی، غیر ممکن هم نیست! این دیگه برمیگرده به اینکه شما چقدر از شرایط کنونیتون ناراحت هستید و چقدر دلتون میخواد تغییر کنید و چقدر وقت و زمان و انرژی صرف میکنید برای تغییر باورهای اشتباهتون.
اولین گام خودآگاهی هست. یعنی شما مرتب از خودت و افکارت مراقبت کنی ببینی اون افکار ریشه در چه باوری درون شما دارن؟
مثلا، کتابی برای خودتون میخرید. احساسات منفی و سرزنش گر سراغتون میاد، ریشه در این هشدار که نباید برای خودت هزینه کنی، شما باید از خودت بپرسی چرا نباید؟ جواب بعدی ممکنه این باشه: نیازهای بقیه مهمتره. چرا مهمتره؟ چون بقیه از تو مهمترن. چرا مهمترن؟ چون تو بی ارزشی و دیگران ارزشمند. چرا من بی ارزشم؟ چون دختر هستم و از نظر پدر و مادرم دخترها بی ارزش هستن. حالا باید به خودت بگی قرار نیست هر چیزی که پدر و مادرم و جامعه و کلا دیگران فکر میکنند درست باشه، من انسان ارزشمندی هستم فقط صرف انسان بودنم، فارغ از جنسیت، شغل، تحصیلات، خانواده، ملیت، مذهب و...
هر بار که احساسات نادرستی در مورد خودتون دارید باید این گفتگوی درونی رو با خودتون اجرا کنید و رفتارهاتون رو از کنترل ناخوداگاهتون خارج کنید و به کنترل خوداگاهتون دربیارید. مدتی که بگذره باورتون عوض میشه و ناخوداگاهتون اصلاح میشه.
از خوندن کتاب در مورد تقویت عزت نفس و خود ارزشمندی و شفای کودک درون هم غافل نشید. سعی کنید محیطتون رو جوری انتخاب کنید که پیام ارزشمند بودن دریافت کنید. مثلا فیلم هایی رو ببینید که در اون شخصیت اصلی یه زن قدرتمند و با اعتماد به نفس بالا باشه، مثل سریال شهرزاد.
گفتید به خاطر بچه هاتون شغلتون رو رها کردید. در مقام یک مادر کار بسیار با ارزشی انجام دادید و باید به خاطرش بارها از خودتون تشکر کنید. اما کودک تا دو سالگیه که نیاز به حضور مداوم مادر در کنارش داره، بعد از اون میشه ساعاتی در روز رو در محیط هایی مثل مهد کودک بگذرونن و شما هم میتونید فعالیت های خودتون رو دوباره از سر بگیرید. اتفاقا فعال بودن در اجتماع به روند رشد خود ارزشمندی و عزت نفستون هم کمک میکنه.