سلام خانومی. امیدوارم خداوند آرامشی را که خواهانش هستی به شما عطا کند. به نظر من حالا که رابطه ها کم شده حتی در ظاهر پیشرفت خوبی محسوب می شود. البته همه ما درک می کنیم که پس از مدت ها فشار و استرس حتی اگر پیشرفتی حاصل شود دل انسان چقدر خسته و شکسته است. حتی ممکن است با خودش بگوید واقعا ارزش این همه تلاش و فشار را داشت ؟ شاید هم بگوید الان که من این همه متحمل سختی شده ام و احساس می کنم عمرم تباه شده چه فایده دارد. مگر عمر من برمی گردد. به هر حال حس الان شما هر چه باشد خوشایند نیست.
من اول از همه راهکار تمرکز زدایی را به شما پیشنهاد می کنم تا فرصت ترمیم قلب خود را پیدا کنید. شما باید به خودتان برسید و اگر سوالاتی بعد از این ماجراها برای شما پیش آمده است برای آنها جوابی قانع کننده پیدا کنید. هم از نظر حسی و هم فکری نیاز به رسیدگی و پرستاری دارید منتها هیچ کس بهتر از خودتان از پس این کار برنمی آید. در این مورد می توانید مقالات سایت را مطالعه کنید.
الان می توانید از همسرتان بخواهید که اگر می خواهد با خانواده اش تلفنی صحبت کند جلوی شما این کار را نکند. به او بگویید از مشکلات او ناراحت و نگران می شوید اما حریم خانوادگی او را نمی توانید نقض کنید. می توانید اتاقی راحت را برایش در نظر بگیرید و حتی خوراکی و نوشیدنی در آنجا برایش بگذارید . از او بخواهید همانجا با تلفن صحبت کند. به او نگویید که مشکلات خانواده اش را به شما نگوید. بلکه حدود وظایف خود را کاملا روشن و آشکار کنید. مثلا بگویید : همسرم من احترام زیادی برایت قائل هستم اما وارد مشکلات شما و خانواده ات نمی شوم. اگر ناراحتی ای داری من به عنوان همسرت می توانم تو را تسکین دهم اما لازم نیست حتما وارد جزئیات شوم و همه چیز را بدانم. چون به من فشار وارد می کند و حس می کنم احترام و کرامتم خدشه دار می شود.
به او بگویید فقط در مواردی خاص آن هم اگر تضمین کند که احترام شما را حفظ می کند و کلامی ناراحت کننده نخواهید شنید حاضرید به دیدن خانواده اش بروید. و اگر خلاف قولش عمل کند شما معذور خواهید بود.
مانع رفتن او به نزد خانواده اش نشوید. برایش تعیین تکلیف نکنید. بلکه تکلیف خود را معین کنید و موضع خود را با تدبیر و نرمش حفظ کنید.
در عوض محبت خود را به همسرتان بیشتر کنید تا حس نکند شما به جنگ او رفته اید. مثلا بیشتر برایش هدیه بگیرید ، غذاهای مورد علاقه اش را بیشتر طبخ کنید ، شادی بیشتری به او بدهید ..... .

اگر همسرتان ابراز ناراحتی کرد به او بگویید او درک می کنید و از محبت شما چیزی کم نشده است. اما نمی توانید کاری را که از توان شما خارج است برایش انجام دهید و خود را بیمار کنید.