ممنون از پاسختتون.
می دونی زلال ... بعضی موقع ها یه تصمیمی می خوایم تو زندگی بگیریم ...
یه صدایی از درونمون مییاد که میگه این کار را انجام بده...
بعد چند لحظه یه صدای دیگری می یاد میگه نه... اینکار را نکن ...
این صدا ها شبیه کاراکترهایی هستند که تو گوش ما نجوا می کنند
کاراکترهای دلسوزی که دوست دارنند کمک کنند ..
کاراکتر عقل – کاراکتر احساس – کاراکتر کمال گرایی و...
خب باید چی کار کنیم ؟
حرف عقل را گوش بدیم – یا حرف احساس را ؟
کمال گرایی ( کامل گرایی ) را چی کار کنیم ؟
این کاراکترها هر کدومشون دنبال یه منافعی هستند و هر کی دوست داره نظر خودشو بگه
اینا مثل یه بچه هایی هستند که باید تربیتشون کنیم !
می یام بیشتر برات می نویسم .
علاقه مندی ها (Bookmarks)