کم اوردم از تنهایی

[Telegramid_TrueMotion]

سلام،
29 سالم هست انگار همه حرفای من زدین، بقول خودت جواب دوست دارم ها مرسی بود...
من سعی دارم کمکت کنم پس توضییح بده شاغلی ؟ سعی داری شاغل بشی یا نه؟ و اینکه در حال حاظر چطور میتونی یه مدتی تلاشت بیشتر کنی بدون اینکه این قضیه نادیده بگیری؟
اگه بتونی 1-2 سال بری سرکار و تلاشت بیشتر کنی بنظرم با پول بتونی یکارایی با فکر صحیح بکنی
اگه شرایط باشه ازدواج کنی یعنی مسکن و... تامین باشه.
اگه تامین نبود فدای سرت ازدواج نکن بدون پول ولی با همین سرکار رفتنت عملا چند اتفاق می افته یکیش این هست حداقل دیگه کمتر خونه هستی و دومیش این هست با پولت میتونی با جنس مخالف یا همجنس خودت ارتباط بهتر تری بگیری...
متاسفانه من خیلی از ظاهرم اسیب خوردم تو زندگی و از ابتدا هم میدونستم مشکل چیه از کجاست و برای چیه...
متاسفانه من هم تو جبری که شما توش دست و پا میزنی زدم و اسیب های خیلی شدیدی خوردم
الان تنها کاری که از من ساخته هست این هست یا خودکشی کنم یا فشار رو بیارم به خودم
خودکشی هم حل کردن مساله و راه حل نیست ،
من میگم بخاطر هدف مادرت عشق مادرت و عشق معجزه ایی که از مادر به فرزند میرسه پاشو واستا رو پاهات با سلامتی جسمی که داری تلاشت بکن بری سرکار و درامد کسب کنی به عشق مادرت سعی کنی حداقل به هدف هایی برسی
متاسفانه هرچقدر سعی کنی بگی ظاهر من خوبه یا انشالا دختر بدی جواب دوست دارمش مرسی نیست بدتر میشه وضعیت و افسرده تر میشی...
این روزا دخترا براشون پول و ظاهر طرف بقدری مهم هست که نگو و نپرس حالا شما هم حساسی 2-3 تا جواب رد بشنوی شوک میشی و بدتر میشه حالت
من برادرانه میگم به توصیه که کردم عمل کن