من دچار نادرترین نوع سرطان شدم

[آویژه]

اویژه جان وقتی دکتر میگه خودش سقط میشه و اصلا این بارداری نباید شکل میگرفت، خب چرا منتظر نمونم خودش سقط بشه؟

یه عالمه دلیل براش هست:
شرایط تو خاصه، وقتی این پروسه کنترل شده باشه و تحت نظر باشی خطر کمتری متوجهت هست، اگر توی خونه باشی، تا متوجه علایم بشی و خودت رو برسونی مرکز درمانی، ممکنه زمان زیادی از دست بره. همونطور که خودت هم گفتی یه خونریزی ساده در شرایط تو اگه کنترل نشه، آسیب رسانه.
غیر از اون، سقط دو ماه اول سبک‌تره و کم‌تر به تو فشار میاره.
دلیل بعدی اینه که الان گزینه‌های مختلف برا انتخاب روش سقط داری. با گذشت زمان انتخابها محدودتر می‌شه.
دیگه اینکه با گذشت زمان ممکنه از نظر روانی به چند سلول قد لوبیای کنونی وابسته بشی، اون وقت علاوه بر آسیب جسمی، آسیب روحی رو هم باید تا مدتی تحمل کنی.
به حرف‌های فکور عزیز خوب فکر کن.

مگه خدا قدرت لایزال نداره؟مثلا خدا بیشتر میدونه یا پروفسور سمیعی؟ مگر نه اینکه بهترین دکترها در محضر خدا بنده ضعیفی بیش نیستن؟پس من چرا خدا رو رها کنم و به دکتر ها اکتفا کنم؟
توروخدا اگر کسی میتونه جواب بده بهم

از کجا خواست خدا رو تشخیص دادی؟! نکنه وحی می‌شه بهت؟! آخه دختر هم هستی پیامبر زن نمی‌شه که :)) گذشته از شوخی بفرما، اینم فتوای آقای خامنه‌ای که دوستان توصیه کرده بودند بپرسید:

س 1262: پزشک بعد از معاینه در ماههای اول حاملگی به زن گفته است که استمرار بارداری احتمال خطر جانی برای او دارد و در صورتی که حاملگی ادامه پیدا کند، فرزندش ناقص‏الخلقه متولد خواهد شد و به همین دلیل پزشک دستور سقط جنین داده است، آیا این کار جایز است؟ و آیا سقط جنین قبل از دمیده شدن روح به آن جایز است؟
ج: ناقص‏الخلقه بودن جنين، مجوّز شرعی برای سقط جنين حتّی قبل از ولوج روح در آن محسوب نمی‏شود، ولی اگر تهديد حيات مادر بر اثر استمرار حاملگی مستند به نظر پزشک متخصص و مورد اطمينان باشد، سقط جنين قبل از ولوج روح در آن اشکال ندارد.

اینم نظر آقای مکارم :

آیا سقط جنین صورت مجازى دارد؟
جواب : در صورتى که یقین، یا خوف خطر، یا ضرر مهمّى براى مادر داشته باشد، در مراحل اولیّه جایز است.

حالا به نظرت کدوم مسیر، رها کردن دست خداست؟!