شخص خود شيفته داراى يك احساس خود مهم بيني است و نياز شديدى به تأييد و تحسين

ديگران دارد. سايرين برايش اهميتي ندارند ولي در باطن احساس ضعف شديد عزت نفس

ميكند و به شدت در مقابل انتقادها ميشكند. شخص خودشيفته براى خود و نزديكانشان

مشكلات زيادى إيجاد ميكند. او در روابطش، كارش و موارد مالي مسأله دارد.
علائم

شخص دارای اختلال شخصیت خودشیفتگی، در انظار دیگران: خودپسند، متظاهر، با ادعا، و انحصارگر

در مکالمات است.

با نگاه تحقیر و رو به پایین مردم برخورد میکند.

حس محق بودن دارد و زمانی که نیازهایش پاسخ ویژه دریافت نمی کند، بی تاب یا عصبانی میشود.

به داشتن “بهترین” چیزها اصرار دارد – بهترین ماشین، بهترین باشگاه ورزشی و یا بهترین مراقبت

های پزشکی.

در درک انتقاد پذیری مشکل دارد.

احساسات پنهان ناامنی، شرم، آسیب پذیری و تحقیر دارد.

برای کسب احساس بهتر، واکنش خشمناک نشان می دهد و تحقیر میکند.

حس اغراق آمیز خود مهم دانستن دارد.

انتظار برتر شناخته شدن دارد، حتی اگر دستاوردی نداشته باشد

در دستاوردها و استعدادهای خود اغراق میکند.

سرگرم توهمات خود است. توهمات موفقیت، قدرت، استعداد، زیبایی و یا همسر ایده آل

با اعتقاد به اینکه برتر است، فقط می تواند با مردمی که به همان اندازه خاص هستند در ارتباط باشد.

نیاز به تحسین ثابت دارد

از دیگران برای به دست آوردن آنچه می خواهد بهره گیری و سواستفاده میکند

نیازها و احساسات دیگران را به رسمیت نمی شناسد

حسود است و به دیگران غبطه می خورد

رفتار با شیوه متکبرانه و یا مغرورانه دارد


برخی از ویژگی های شخص دارای اختلال شخصیت خودشیفتگی ممکن است وی را با اعتماد به

نفس به نظر بیاورد. ولی اینطور نیست. وی از مرز اعتماد به نفس سالم عبور کرده و حود را با ارزش تر

از دیگران میداند.

شخص دارای اختلال شخصیت خودشیفتگی، نمیخواهد فکر کند که چیزی در وی می تواند ناقص

باشد. افراد مبتلا به اختلال شخصیت خودشیفتگی فقط زمانی به دنبال درمان حود میروند که در آنها

علائم افسردگی ظاهر شود.