نگذار قبح کارهای زشت بشکند!

[digitalman]

«نگذار قبح کارهای زشت بشکند!»

کارهایی هست که بیشتر مردم می کنند و من نمی کنم و از نکردن این کارها افتخار هم نمی کنم! یکی از کارهایی که من نمی کنم، خواندن روزنامه است.

روزنامه نمی خوانم، چون نمی خواهم بدانم که زن رئیس جمهوری فرانسه پیش از امتزاج با رئیس جمهوری، چه کاره بوده است؟ یا ولادیمیر پوتین بعد از نخست وزیری، تزار روسیه خواهد شد یا امپراتور روسیه؟ یا فلان هنرپیشه هالیوود که تا پریشب با فلان ستاره هالیوود به رختخواب می رفت، امروز صبح از رختخواب کدام ستاره دیگر بلند شده است. اینها را نمی خواهم بدانم، چون نه اهل سیاست هستم، نه کاری به کارهای رختخوابی دیگران دارم!

امّا دلیل اصلی من برای نخواندن روزنامه این است که نمی خواهم روزنامه، ستون به ستون، با عکس و تفصیلات، به من ثابت بکند که دنیا جنگل مولاست، آدمیزاد پلیدترین جانور درنده این جنگل است، و همه این هفت میلیارد جانور دوپا مدام مشغول توطئه بر ضدّ همدیگر هستند و همینکه فرصت پیدا کنند، پلیدی و درندگی و دیوانگی خودشان را نشان می دهند و خدا را از خلقت عالم و آدم پشیمان می کنند!

اگر توی یک شهر ده میلیونی مثل لندن هر روز یک نفر یا چند نفر پیدا بشوند که از خودشان درندگی و پلیدی و دیوانگی نشان بدهند، نمی دانم چرا روزنامه ها در عکس و تفصیلاتی کردن کار زشت و شیطانی آنها سنگ تمام می گذارند؟ آیا واقعاً قصدشان این است که همه مردم دنیا بدانند که اگر تا به حال از این کارهای زشت و شیطانی نکرده اند، آدمیزاد درست و حسابی و با خاصیت نیستند و نصف عمرشان بر فنا رفته است؟

در آن روزگارهایی هم که روزنامه وجود نداشت، گاهی در خیلی جاها اتفاقهایی دردناک و غم انگیز یا تهوّع آور و نفرت انگیز می افتاد و تک و توک آدمهایی پیدا می شدند که مرتکب کارهای زشت و شیطانی بشوند، امّا همه مردم، در همه اقالیم عالم از این اتفاقها و کارها با خبر نمی شدند و حقّ داشتند و درست فکر می کردند اگر فکر می کردند که دنیا پُر است از آدمهای خوب و سر به راه و بی آزار و نوعدوستی مثل خودشان.

امّا حالا روزنامه ها، این طور که پیداست، با هم در تبلیغ کارهای زشت و شیطانی مسابقه می دهند و روز به روز عدّه آدمهای سالم و ساده ای که جادوی عکس و تفصیلات در آنها اثر می کند و دست به کار می شوند تا نشان بدهند که بی خاصیت نیستند و شایستگی آن را دارند که عکس و تفصیلاتی بشوند، بیشتر می شود! الآن یکی از این روزنامه ها جلو من است.

آن را نخریدم! از توی ترن برداشتم! خلاصه مضمون سه تا از یازده خبر عکس و تفصیلاتی این روزنامه را که روی آنها علامت گذاشته ام، بشنوید تا به عرضم برسید:


« یک آشپز همجنسگرا می خواست، در دعوا سر پول، رفیق خودش را باساطور بکشد. این آشپز متّهم است که شش ماه پیش مرد دیگری را کشته و تکّه ای از ران او را کباب کرده و خورده است!»، «یک زن بازرگان در طیّ چهار ماه سه بار شوهرش را به قصد کشتن مسموم کرده است!»، «مردی در خانه مجلل خود زن و سه فرزند هفت، دوازده و نوزده ساله خود را به ضرب گلوله کشت و بعد هم خودکشی کرد.» خوب، که چی؟

من بدانم، تو بدانی، همه مردم دنیا بدانند، که چی!

پدرم، خدا بیامرز، همیشه به مادر خدا بیامرزم می گفت: «مدام جلو بچه هات از کارهای زشت بچه های دیگران حرف نزن! از کارهای خوبشان بگو! نگذار قبح کارهای زشت پیش بچه هات بشکند!»

علیزاده طوسی

http://www.bbc.co.uk/persian/world/2008/10/081128_ag_letterfromlondon_109.shtml