رفت و آمد کنم یا نه

[maryam.mim]

سلام مونا جان

من یه سوال ازت دارم . تا حالا شده خواهرزاده یا برادر زاده یا دخترخاله ای کسی رو توی اقوام بیشتر از نزدیکان دیگه دوست داشته باشی؟ ممکنه بگی من هیچ وقت فرق نمی ذارم اما همه ما ناخودآگاه شاید این کار رو می کنیم. من دوتا دختر دایی حدودا هم سن دارم و به جرات می گم یکیش رو خیلی بیشتر از اون یکی دوست دارم اونم دلیلش مهربونی طرف و آرومیش و ادبش هست. می خوام بگم چرا روی فرق گذاشتن حساسی که بخواد بحث این چنینی شب خوبی رو خراب کنه واقعا؟ بپذیر یه تفاوت هایی داری که خواهر شوهرت تو رو کمتر از جاریت دوست داره. به فرض اینکه حق رو به تو بدیم و بگیم تو درست متجه شدی.

من چیزهایی دیدم که اگه توی جای اونا بودی چیکار می کردی برام سواله. پدر و مادر ها بعضیاشون بین بچه هاشون فرق می ذارن چه برسه بین عروسها و نوه ها. ماهایی که اینجا و تو این دوره و زمونه بزرگ شدیم دیگه باید عادت کرده باشیم. تبعیض همیشه بوده و هست شما بخوای روی چیز به این کوچیکی حساس شی که خودت رو داغون می کنی.

به نظرم کارت درست نبود حتی اگه حق با تو بود. نمی خوام ناراحتت کنم به عنوان یه دوست و خواهر بهت می گم چون می خوام پیشرفت کنی و من نفر سومی هستم که از دور می بینم. من اگه بودم توی بحث شما دوتا می گفتم عروس چقدر نا پخته عمل می کنه. دختر خوب سیاست همین جاها به درد می خوره. نمی خوام بگم باید این کار رو می کردی و از این حرفها چون گذشت و تموم شد فقط می خوام بگم این کار رو تکرار نکن. تو خودت نریز به شوهرت هم نگو از پایه درستش کن. روی خودت کار کن که به خاطر مسائل جزئی ناراحت نشی که بخوای بگی. منظورم رو متوجه می شی ؟ خودت رو خراب کردی که برات شام نیاوردن در صورتی که خودت می گی مهم نبود من برای همه می بردم. می فهمم از چی ناراحت شدی اما می گم با رشد دادن خودت و شخصیتت به حایی می رسی که برات اهمیت نداشته باشه.

واقعا چه اهمیتی داره خواهر شوهرت با جاری بزرگت صمیمی تره یا دوسش داره و نخواسته به زحمت بیفته؟ به نظرم اصلا نباید ناراحت بشی که بخوای حرفت رو بزنی یا نه. با حرف زدن در مورد ناراحتیها موافقم خیلی هم خوبه بتونی احساست رو مودبانه بگی چون کسی نمی تونه ذهنت رو بخونه اما در موارد خیلی مهم.

نمی گم حق نداری ناراحت بشی یا حق با فامیل همسرته اما فقط می گم به جزئیات انقدر اهمیت نده از نظر ما سوم شخصها این مسائل خیلی کوچیک و قابل چشم پوشیه. چشم به تائید دیگران و دوست داشته شدن توسط بقیه نداشته باش. خودت و شوهرت رو عاشقانه دوست داشته باش و برای پیشرفت زندگی تلاش کن. این موارد این چنینی واقعا خیلی مخربه که بخواد تمرکزت رو از روی هدف اصلی زندگیت که ایجاد آرامش برای خودت و شورهت و درآینده بچه هات هست برداره.

امیدوارم ناراحت نشده باشی من نه قصدم قضاوته نه طرفداری از شما یا خانواده همسرت فقط خواستم بگم دیدگاهت رو به بعضی مسائل عوض کن که آرامش به زندگیت هدیه کنی.