سلام
یه چیز به نظرم اومد . برای چی وقتی یه آقا پسری یا یه دختر خانومی در دانشگاه علاقمند میشه به هم کلاسی اش، اینقدر ذهنش رو درگیر میکنه و قضیه رو پیچیده میکنه!
چهار سال!!!!
همون لحظه که احساس کردین به کسی علاقه دارید، یه تحقیق اولیه در موردش بکنید، اگه خوب بود و معیارهای لازم برای ازدواج را داشت، از طریق یه فرد معتمد (مثلا استاد قابل اعتماد و ،،، ) برای خواستگاری رسما اقدام میکردین.
تلگرامی حرف زدن و دنبال کردن رابطه عاطفی بدون هدف! فقط اتلاف وقت و از دست دادن کیس های بهتر برای ازدواج هست.
به قول خودتون وقتی یه روز با شما خوبه یه روز بد! یعنی کیس مناسبی نیست! آدم متعادلی نیست . بعد هم بهتون گفته نه!
دیگه یعنی جوابش منفی هست!
ضمنا اگر هم قراره اقدامی بشه برای ازدواج باید اول در خانواده مطرح کنید و قضیه شکل رسمی بگیره. یه مقدار هم منطقی به قضیه نگاه کنید:-) به استقلال مالی و زندگی مشترک و معیارهاتون برای انتخاب همسر و سایر مسائل مربوطه.
علاقه مندی ها (Bookmarks)