افسردگی شغلی

[بانوی آفتاب]

سلام عزیزم. به نظرم آرامش خیلی مهمه که ظاهرا مشکل شما همون پذیرایی است. در این مورد شاید که با مدیرت حرف بزنی و بگی که ناراحتی تصمیم دیگه ای بگیره. یا حداقل بدونه.
ضمنا سعی کن مهارتاتو بالا ببری و بیشتر به کارشون مسلط بشی. اینطوری اون شرکت هم ممکنه بیشتر روی تو حساب بکنه و گزینه مناسبی برای سایر قسمتها باشی.
راستی من اگه جای تو بودم توی محل کار بدون اجازه درس نمیخوندم .(هرچند شاید برا عده ای مهم نباشه اما زمان سرکار شما متعلق به کارته و درست نیست.)
در آخر اینکه آرامش مهمه حالا چه منشی باشی چه مدیر. اگه آرامش نداشته باشی مدیر هر جای خفنی هم بشی، به حال آبدارچی غبطه میخوری.
این به این ربط داره که خودت چی فکر میکنی و شرایطت چگونه است. اگر میخوای منشی نباشی و مسئولیت دیگه ای رو به عهده بگیری این مستلزم صبر و کسب مهارت و تلاشه.

موفق باشی عزیزم.

سلام. تشکر بابت راهنمایی.
نه همه مشکل من پذیرایی نیست. خودِ واژه ی منشی برای من خیلی سخته. پذیرایی هم که جای خودش رو داره������به خدا اگه کار دیگه ای پیدا می کردم می رفتم. ولی متاسفانه یا حقوق خیلی کم می دن یا ساعت کاری هم خیلی زیاد که آدم به کار دیگه ای نمی تونه برسه! یا محیط های کاری خوب نیستن. به خاطر همینه که فعلاً اینجا باید بسازم تا اگه کار دیگه ای که بهتر از اینجا باشه رو پیدا کنم بعد برم.. ������

توی قسمتی که من هستم حسابدارها هستن فقط. من علاقه به زمینه کاری اونها ندارم وگرنه حتماً سعی می کردم مهارتم رو در اون زمینه بالا ببرم.

بدون اجازه نیست. حسابدارها هم مثل من بعضی از ساعت روز رو بیکار هستن و میشینن باهم تعریف می کنن یا همش سرشون توی موبایله زمانایی ک بیکار هستن. که من اون زمانهای بیکاری صرفِ خوندن می کنم.