نظرسنجی در مورد مهریه

[Ye_Doost]

با سلام
به عنوان یه آقا شدیدا بهتون هشدار میدهم مهریه کم رو قبول نکنید. قبول مهریه کم معنیش باز بودن دست مرد برای طرد و طلاق زن است.
مهریه از نظر تئوری نشانه محبت و علاقه مرد به زن است. و هدیه ای که نشانه این علاقه می باشد. ولی واقعیت زندگی چیز دیگه ای است. در وقعیت، مهریه اهرم فشار زن بر مرد است و همینطور تقطه اتکا مالی وی برای روز مبادا و نه برای سوء استفاده زن از مرد.
اهرم فشار از این جهت که مرد بدونه اگر پاش رو کج بگذاره. اگر بخواد بره دنبال عیاشی، اگر بخواد بدون دلیل موجه زن رو طلاق بده، اگر .... باید بهایش رو بپردازه و "شاید" این مانعی براش باشه که بعضی کار ها رو انجام نده. ما که تو یه دنیا تخیلی گل و بلبل زندگی نمی کنیم. دادگاه ها پر هستد از دختر خانم های ساده لوحی که با مهریه کم ازدواج کردند یا بدون اطلاع خانواده تمام یا قسمتی از مهریه شون رو بخشیدند. پس از مدتی آقا هم طلاق شون داده. به همین راحتی. فراموش نکنید برعکس خانم ها که باید هزار جور دلیل داشته باشند، مرد می تونه بدون هیچ دلیلی هر زمان که دلش بخواد زن رو طلاق بده. به همین راحتی. ضمن اینکه برای آقایان مسائلی مانند دوشیزه گی هم وجود نداره بعدها براش دردسر بشه. راحت میره یکی دیگه رو میگیره.
مسئله دیگر شان مالی مهریه برای زن است. بخصوص خانم هائی که تمکن مالی ندارند. ببینید خانمی که طلاق گرفته حتی اگر برگرده پیش پدر و مادرش میشه یه نون خوره اضافه. اگر درآمد کافی برای خود و فرزندش نداشته باشه به مشکل برمیخوره. اگر نداشته باشه زندگی خودش و فرزندش رو تامین کنه راه می افته تو خیابان و . یا باید گدائی کنه یا همین فساد و فحشا که امروز شاهدش هستیم.
مهریه رو نه اونقدر سبک بگیرید که بی تاثیر باشه. نه اونقدر سنگین که عملا مرد رو بشکنه. وضعیت مالی طرف مقابل تان رو درنظر بگیرید و بر اون اساس مقداری رو قبول کنید که 1. از دست دادنش برای آقا سخت و به فکر برو برنده باشه 2. اگر کار به جدائی کشید بتونید خود و فرزندان تان زندگی شرافت مندانه ای رو داشته باشید.


راه حل دیگه ای رو چند سال قبل شروع به بررسی کردم که متاسفانه به دلیل عدم حمایت و اینکه خودم هم منابع مالی برای دادن به به متخصصین نداشتم نتونستم اون رو ادامه بدم. هر چی باشه اینجا ایرانه. حتی دانشگاه ها هم برای کارهای عام المنفعه پول میخوان. نداشته باشی کمک و تحقیقات خبری نیست.
خلاصه طرح من این بود که "مهریه" مبلغ سبک یا متوسطی مثلا ... سکه باشد و طبیعتا خانم هر زمان که دلش بخواد اون رو مطالبه می کنه و مرد هم بتونه به راحتی و بدون درتنگنا قرار گرفتن اون رو پرداخت کنه ولی
مبلغ سنگینی به عنوان مثلا "ضمانت ازدواج" یا هر عنوان دیگری که از نظر حقوقی مناسب باشه در سند ازدواج ثبت بشه. جزو شروط ازدواج هم باشه که هم از نظر قانونی و هم شرعی اعتبار داشته باشه. طبق این شروط اگر آقا دست به کارهائی بزنه که خلاف قانون و توافقات قید شده در عقدنامه و یا عرف جامعه و نظایر آن باشه و یا زن و فرزند رو به سختی و مشقت بیندازه مثلا خرجی نده، کتک بزنه ... زن بتونه قانونا اون مبالغ رو به اجرا بگذاره و حق خودش رو بگیره. این مبلغ رو زن نمی تونه مثل مهریه هر زمان که دلش خواست بگیره. بلکه باید شکایت کنه و با اثبات مجرمیت آقا اون رو بگیره. هم اهرم فشار هستش و هم اتکا مالی زن در عین حالی که مرد اگر خلافی نکرده باشه نگرانی نخواهد داشت.
خوبی اون طرح این بود که هم مرد خیالش راحت میشد که زن نمی تونه به دلخواه مهریه سنگینی رو به اجرا بگذاره چون اساسا همچین مهریه ای وضع نمیشد و هم زن خیالش راحت بود که اگر مهریه رو سبک بگیره ازش سوءستفاده نمیشه.
ماسفانه فعلا همچین چیزی وجود نداره و مشخص هم نیست قانون "فعلی" چنین توافقی رو قبول می کنه یا نه.