ممنون از اظهار نظر همگی.
من هم به عنوان یک مرد و اولین دغدغه ام مسکن است.
ولی کدوم آدم سالمی تو 25 سالگی خونه حداقل 100 یا 200 میلیونی داره.
من که نمی تونم بابا رو تحت فشار بزارم.
همیشه تکیه ام به خودم بوده و خواهد بود. خونه هم می خرم. مثل همیشه که بهترین ها رو می خواستم.
مشکل من اینجاس که دختر خانم و مادر گرامیشون
به سابقه علمی من و به تجربه کاری گذشته و دستآورد های یک جون توجه ندارن.
چرا باید این طوری باشه.
ایمان و توکل کجا رفته.
خونه و .... همه روزی خداست که می رسونه.
برای مهم اینکه کار کنم و کار کنم و کار کنم.
آنقدر کار کنم و پیشرفت کنم که خودم خونه بخرم.
مثل پدرم، از صفر شروع کنم.
داخل پرانتز بگم خانواده من ضعف مالی ندارن. ولی من نمی خوام فشار بیآرم.
- - - Updated - - -
اصل مطلب؟
هدف من از طرح این مشورت با دوستان این بود که آیا این نوع خواستن و مطالبه کردن خانواده عروس نشانه ای دارد؟ آیا در آینده ممکن است مشکلاتی از همین ناحیه و از طرق مختلف پیش آید؟
آیا این مطالبه خانواده دختر در اولین دیدار و تاکید این موضوع که خانواده ما(پسر) باید کمک مالی بنده بوده و در تهیه مسکن برای این زوج اقدام نماید، نشانه ای منفی یا مثبتی دارد؟








علاقه مندی ها (Bookmarks)