سلام
راستش اول می خواستم در مورد بی انگیزه و بی هدف بودم تاپیک بزنم،ولی گفتم شاید مشکل اصلیم خودشناسی باشه
مث خیلیای دیگه که اینجا مشکلات خودشون رو گفتن منم مشکل بی انگیزه بودن و بی هدف بودن رو دارم،اصلا نمیدونم چی می خوام،هر روز یه مسیرو انتخاب می کنم فردا یادم میره چی بود اصن/: دو سال زود تر از دوستام رفتم دانشگاه،بچه درس خونی ام بودم ولی چون به چیزی علاقه نداشتم کلا بیخیال درس شدم،و مهم تر ازینا اصلا خودمو نمیشناسم،اصن نمیدونم چجور شخصیتی دارم،همیشه خدام میترسم که کسی منو بشناسه،به خاطر همین خیلی کم حرفم،در حدی که بیست سال از زندگیم گذشته و فقط دوتا دوست صمیمی دارم(با همونام سالی یه بار ارتباط دارم:) )
از یه طرف خیلی مذهبی ام(خیلی به دینم تعصب دارم)،از یه طرف نماز نمی خونم،از سادگی خوشم میاد ولی رفتارم کاملا پیچیدس(همیشه بهم میگن موزی هستی یا اصلا نمیشه تورو شناخت)
یه جورایی بسیجی فعالم ولی هرکی تیپمو ببینه فک میکنه همین الان از لاس وگاس اومدم(خلاصه داغونم در حد تلاویو و حیفا)
مشکل دیگه ای که دارم اینکه رفتار بقیه خیلی خیلی زود روم تاثیر میذاره،جوری که اگه سرشار از امید و شادی باشم با یه جمله کلا تخریب میشم،امیدمو از دست میدم
عاشق دانش و مطالعه ام،دوس دارم فقط بخونمو یاد بگیرم در مورد همه چی ولی اصلا صبر ندارم،میدونم اگه صبر داشتم سالی دوبار اسکار میگرفتم
این دوتا آخری مهمن،بقیه رو جواب ندادینم مهم نیس
پیشاپیش سپاس از راهنماییتون
علاقه مندی ها (Bookmarks)