سلام.

خودت میگی که میدونم شناخت از طریق شبکه های مجازی قابل اطمینان نیست ولی بهش عمل نمیکنی دونستن تنها کافی نیست.

نکته بعدی هم اینکه بسیاری اوقات اتفاق میفته وقتی یکی گریزان میشه واز ادامه آشنایی منصرف میشه اون یکی حریص تر میشه.آنچه بجوییم ونیابیم با ارزش میشه.

احتمال خیلی زیاد اگر اطلاعات داده شده دقیقا منطبق با اونی بود که در واقعیت وجود داشت این آشنایی از حالت مجازی خارج میشد.(ازمشکلاتی که ممکن بود پیش بیاد میگذریم)



نگرش شما به قضیه باعث خیل عظیمی از احساس مطابق اون میشه.اینکه باور کردی اون متفاوت ومناسبه .این وسط هم یه فرصت رو برای اشنایی دیگه از دست دادی.

حالا اگه خودت بشینی فکر کنی به اندازه کافی غصه خوردی اصرار هم کردی که ادامه بدی نشده...ادامه این وضعیت فقط باعث آسیب میشه.

اگر اراده کردی فراموش کنی هم شرایط رو تغییر بده هم جلو یادش بگیر. منظورم شرایطیه که باعث میشه به فکرش بیفتی مثل تنهایی زیاد مرور کردن عکسهاش وایدی هاش و... .عکسهاش حذف کن شاید سخت باشه ولی به نفع خودته چون توپ بازی همچنان وجود داره.

یه اقدام دیگه که هم به فراموش کردنش کمک میکنه هم چراغیه برای آینده،مطالعات منطقی برای خواستگاری وازدواجه که توی همین تالار مقالاتش هست.
اره کاملا می دونم اشتباست این علاقم ولی دلم حالیش نیست لعنتی ...
در مورد حریص تر شدن هم باهاتون موافقم. شاید چون منو پس زده من نسبت بهش حریص تر شدم . ولی خب این علاقه هم از همون اول از طرف من بود . و از همون اول من حریص بودن نسبت بهش . تمام وجودم دوست دارم اونو داشته باشه ، دوست داره بهش محبت کنه
بدبختی حتی توهین هاشو هم دوست دارم :(
خیلی تو ذهنم بزرگش کردم می دونم ولی کاملا جلوش عاجزم و کاملا بهم تسلط روانی داره ...

اراده فراموش کردنش در من هست ولی همش یک ذره به خودم شانس می دم شاید کوتاه بیاد . شاید دلش نرم شه ... این باعث میشه هی صبر کنم هی صبر کنم .
خیلی احمقانست می دونم ولی کاش شما جای من بودین .

به هر حال ممنونم از راهنمایی تون حتما دوستان اینجا مشکلات بزرگتری دارن که مشکل من شاید خنده دار به نظر بیاد ولی واقعا برام عذاب شده دوست داشتن یه نفر اونم به این شکل ناقص اونم با این همه حقارت و تنهایی و ...
ممنونم از راهنماییتون .